Die volgende ochtend begon het vechten weer. Afspraken, instanties, begeleiding, het zoeken naar een manier waarop… het vinden van een eenvoudig… mailen, vragen, smeken. Welke wapens zet ik in? Zakelijk blijven, duidelijk, weer uitleggen. Geduld. Steeds denk ik aan het gezicht van mijn dochter, vlak voor ze ging slapen. In de badkamer. Zitten we hierLees meer »

Het zijn geen vervelende momenten: de gesprekken met mensen die horen dat ik schrijver ben maar mij niet kennen. Meestal wordt dat zeer schuchter en haast verontschuldigend uitgesproken, heel vaak met een vraag: Sorry, maar waar moet ik je dan van kennen? Daaraan liggen twee zaken ten grondslag: ik heb geen bekende schrijvershoofd en dieLees meer »

Mijn dochter mekkerde al twee weken over de kermis die inmiddels opgebouwd is op het pleintje voor de Jumbo. Woensdagmiddag ging ze er naartoe. Ze haalde geld uit de pinautomaat. Ze zat in een draaiapparaat. Mijn jongste zoon was er ook bij, hij zat in de bus van de draaimolen en kwam een paar keerLees meer »

Ieder jaar verschijnt er wel een sterke Amerikaanse roman die speelt op het platteland, desnoods een tijd geleden, de zogenaamde moderne cowboyboeken. Nu geschreven, over toen, met een strekking en gevoel die in onze tijd nog spelen. Kent Haruf schreef ze, Willy Vlautin, David Vann eigenlijk ook. En toen was het de beurt aan HernanLees meer »

De fotograaf had drie statieven in de kamer gezet en een apparaat waar alle kabels naartoe gingen. Zelf hield hij de camera vast. Veel apparatuur betekent doorgaans: dit kost veel tijd, maar dat viel mee. Hij vond de groene muur mooi, en mijn lamp die ik van een stapel boeken had gemaakt. Hij schoof watLees meer »

Er zitten vliegjes in huis. Het zijn kleine vliegjes die lijken op fruitvliegjes, maar ze zijn net anders want ze zitten vooral bij de planten. Ik heb het opgezocht, het zijn rouwvliegjes. Eigenlijk mugjes, maar ze heten varenrouwvlieg. Maakt allemaal niet uit, ik wil er vanaf. Ze steken niet, maar ze zijn irritant. Bovendien etenLees meer »

Met mijn dochter ging ik naar een avond over verhalende journalistiek. Dat was omdat ik eerst met mijn dochter naar een concert van Katy Perry was geweest en daar een stuk over had geschreven in Vrij Nederland. Dat verhaal werd tot de tien beste verhalende journalistieke verhalen van vorig jaar gerekend, en alle makers vanLees meer »

Volgende pagina »
Jan van Mersbergen