Het is moeilijk de vinger erop te leggen wat nog mist. Dat stuurde mijn uitgever in een appje, over mijn roman. Het was geen nieuws, ik ben nu alweer twee weken met die roman bezig en ik weet wel wat er mist, ik moest alleen eerst uitzoeken wat er mist en dat nu verwerken inLees meer »

Als je aan mijn zoon van twee vraagt: Wat doen vogels? En je vult meteen aan: Twiet twiet. Dan zegt hij: Nee, gak-gak. Hij zoekt houvast, in de dingen om hem heen en in woorden. Iets wat op de grond ligt moet in de vuilnisbak. waar staat die dan? Daar! Heel stellig wijst hij naarLees meer »

Vorige week was ik kritisch over Een klein leven van Hanya Yanagihara, omdat er in dat boek zo veel verteld wordt, ik werd er kriegelig van en kon het enorme drama dat zeker in die roman aanwezig is niet meer voelen. Momenteel lees ik De hemelse tafel van Donald Ray Pollock. Zijn verhalenbundel Knockemstiff vondLees meer »

In de bundel Man/vader staat – natuurlijk – een stukje over vissen. ‘Vissen is voor mannen. Met een vriend en onze gezinnen zijn we twee keer op vakantie geweest in Zuid-Frankrijk, vlak bij de rivier de Gardon. Prachtige rivier met stenen op de bodem. De kinderen speelden, onze vriendinnen lazen boeken, de mannen visten. HoeLees meer »

Deze week is het bestand waar ik de stukjes voor deze site in schrijf en bewaar gegroeid tot meer dan honderdduizend woorden. Nu schrijf ik ieder jaar voor deze site meer dan honderdduizend woorden, dat is inmiddels niks bijzonders, wel haal ik de laatste tijd tijdens lessen en workshops over schrijven dat getal aan omdatLees meer »

Op Texel was het zomer, in oktober. Drie dagen zon, blauwe hemel, mijn jas aan het rekje voorop mijn fiets geknoopt. Ontzettend relaxed weekendje, het was alleen even werken toen we terugfietsten van de vuurtoren helemaal op de noordelijkste punt door de polder naar een van de dorpjes waar we wat wilden gaan eten. DeLees meer »

In het dorp wist niemand precies waar dat leren voor was en wat je allemaal ging leren op die school in de stad, aan de andere kant van de rivier. Die stad was onbekend. Je moest de brug over en die brug lag er nog maar zo’n twintig jaar en iedereen kende de verhalen vanLees meer »

Volgende pagina »
Jan van Mersbergen