Ik had al mijn boodschappen op de band gelegd en kreeg na de scan de hele handel weer terug en het viel wel erg mee, onder de negen euro voor melk, sap, brood, cola chips voor de kinderen die in de avond even zouden oppassen. Toen zocht ik tussen de boodschappen naar de Milka-reep dieLees meer »

De vertaling uit 1960 van The heart is a lonely hunter, van Carson McCullers, is nog heel goed te lezen, bovendien is het oude lettertype van mijn hardcover prettig. Het is een subtiele politieke roman die in de huidige tijd opvallend actueel aandoet. Rassenproblematiek, een vakbondsman met opruiende ideeën, ongelijkheid, genderneutraliteit, alcoholisme, al deze thema’sLees meer »

Hij begint me behoorlijk op mijn zenuwen te werken: de man die in commercials steeds vraagt: Hoe ik het doe? Het maakt mij niks uit hoe hij zijn dingen doet, hij hoeft er alleen niet zo mee te pochen. Hoe ik het doe? Hij stelt de reclamekijker de vraag terwijl hij zelf heel goed weetLees meer »

Een groot huis betekent veel stofzuigen. Op de etage in Zuid was dat wel te doen, zo af en toe met een paar halen de stofzuiger over het laminaat trekken, op drie verdiepingen moet je plannen. Er staat zelfs op de bovenste verdieping een stofzuiger en beneden onder de trap ook zo’n ding. Dus maakteLees meer »

Op zo’n regenachtige dag wil hij toch graag naar buiten. Ondanks de wind en de spetters die hij al zag tegen het raam. Ik vraag hem of hij ergens naartoe wilde, naar de molen, een stukje wandelen, naar de winkel, en hij zegt: Molen! Jas aan, schoenen aan en we stappen op mijn nieuwe fiets,Lees meer »

Van zijn vrouw Milou kreeg ik het verzoek of ik iets wilde zeggen bij de opening van een expositie met werk van Ton Blommerde. Hij was mijn oude buurman. Ik wilde graag iets zeggen: Ton gaf me een gedicht. Hij gaf een gedicht aan de buurman, dat was ik. Het heette Style en het wasLees meer »

In de verte een witte vuurtoren, daarvoor niks dan leeg land, dorre begroeiing, een Hollandse steppe. Dat gebied vlak na Almere is het mooiste stuk om met de trein doorheen te zoeven. Het is net of de trein daar minder geluid maakt, het kan nergens tegen weerkaatsen en de mensen in de trein kijken uitLees meer »

Volgende pagina »
Jan van Mersbergen