In de stad zagen we overal Gabrielle hangen, en dan zei mijn dochter daar is die weer, van de parfum. Ik vroeg haar wie dat is, maar ze wist het niet, en toen las ik op een volgende poster haar naam. Gabrielle. Mijn dochter vond het fijn dat die parfummevrouw die we nu toch echtLees meer »

‘De mooiste liefdegeschiedenis,’ staat op het omslag van Dzjamilja, een klein boekje van Tsjingiz Ajtmatov, in de jaren negentig uitgegeven in een pocketreeks van De Geus: Geuzenpocket, toen Ajtmatov nog leefde. Ik kende Ajtmatov van het schitterende De bont hond die langs de zee loopt, een zeer zintuiglijk en mooi klein vissersverhaal over vier mannenLees meer »

Mijn dochter en haar vriendin hingen op de bank. Ze wilden slijm maken van lijm en scheerschuim maar dat mocht niet van me. Ik had geen zin in troep met lijm en scheerschuim en bovendien heb ik geen scheerschuim dus dat moesten ze gaan kopen en wie gaat er nou duur scheerschuim kopen om slijmLees meer »

Een literaire thriller met de titel Angst, geschreven door Duitser Dirk Kurbjuweit, heeft me een aantal mooie leesuurtjes bezorgd. De stijl is heel verzorgd. De quotes van Herman Koch (stalgenoot bij Ambo Anthos) duiden op een link tussen zijn manier van vertellen en de verteller van Kurbjuweit, en dat klopt. Het diner en De greppelLees meer »

In Wildschut zaten aan drie verschillende tafeltjes drie verschillende acteurs, allemaal in gesprek over nieuwe projecten, met types die er iets zakelijker uitzagen, die een laptop bij zich hadden of en stapel papieren. De gesprekken waren bijzonder vaag. Als ik met mijn redacteur praat proberen we iedere vaagheid in tekst te tackelen, en ook inLees meer »

De kassajuffrouw rook aan het pak mosselen. Ze bleek heel veel dingen te doen met de boodschappen die over de band rolden en die zij scande. Ze wist er ook veel over te vertellen. Toen ze een bosje basilicum niet op de band legde maar ernaast zette zei ze: Ik zet ze hier neer wantLees meer »

Vanaf drie uur had ik die nacht op de plee gezeten, steeds heen en weer van bed naar pot en weer terug, zeker ieder half uur, en eigenlijk was het wachten tot het op zou houden. Ik voelde me niet heel beroerd, het was alleen vervelend dat ik het verschil tussen piesen en poepen nietLees meer »

Volgende pagina »