En toch staat de televisie weer aan. Ik kijk van een afstandje, ik zit aan tafel. Die beelden vanuit de helikopter, Franse bergen, kronkelweggetjes, haardspeldbochten en een groepje zwoegende wielrenners. Ik had me voorgenomen nooit meer naar wielrennen te kijken, maar dat lukt niet. De sport is bijna de mooiste televisiesport, en als er tactiekenLees meer »

Iedere ochtend passer ik langs de Slotervaart een Audi met een open achterklep. Het is een gewone personenauto, maar hier is het een werkauto, want er zijn steeds twee mannen bezig om de stenen muur van de kade uit te bikken, opnieuw te voegen, te herstellen. Ik weet niet precies wat ze doen, ik zieLees meer »

Voor de elfde keer stond ik bij de jaarlijkse afscheidsborrel van school in het Sarphatipark. Altijd ergens in juni, altijd op woensdagmiddag. De eerste keer had ik mijn oudste zoon aan me vastgeplakt. Hij durfde het park niet in, alleen helemaal op het einde van de borrel, toen de wijn op was en de meesteLees meer »

Ze belde op, net nadat de school uit was. Maar papa, mijn band is lek. Wel mooi, alsof ik daar iets aan kan doen. Ze klonk een beetje paniekerig. Ik zei: Dan kom je met de tram naar huis. Maar, maar, maar. De paniek sloeg nu nog veel meer toe, dus ik zei er meteenLees meer »

Een man die in Australië was gaan wonen, lang geleden, vertelde op tv dat hij zijn Nederlandse roots wilde behouden en daarom had hij een museum opgericht met klompen, krantenartikelen, foto’s van de boot die hem naar het verre land bracht en zijn eerste huis, zelf gebouwd in een dor leeg landschap. De man verteldeLees meer »

De chauffeur zat tegen het raam. Het portier heel hoog. Hij keek op zijn telefoon. Hij droeg een zwart hemd. Aan de andere kant van de vrachtwagen kwam een meisje aanrijden. Ze had lange benen, een kort shirtje. De chauffeur keek niet meer op zijn telefoon. Zijn mond vertelde veel, ook al zei hij niks.Lees meer »

Het spotje had een handig ophangsysteem maar de schroefjes waren heel klein en moesten precies recht in de schroefdraadgaatjes gezet worden en vervolgens aangedraaid, veel te priegelig voor mijn vingers en dus kostte het veel gezweet en gevloek voor het lampje in de keuken onder de klok hing. Steeds viel dat linker schroefje op hetLees meer »

Volgende pagina »