Als ik tegen mijn jongste zoon van twee zeg: Zal ik de step op de bank zetten? Dag zegt hij: Nee, mag niet. Hij is op een leeftijd van duidelijke moraal. Alles duidelijk wat wel en niet mag. Helder. Als hij auto’s op een rij op de kast zet, volgens mij altijd in dezelfde volgordeLees meer »

Het begin van dit vastelaovesseizoen, op de Mert in Venlo, was zoals verwacht indrukwekkend en emotioneel. Alles wat er het afgelopen jaar gebeurd is komt op zo’n dag als een boemerang bij je terug. Vrienden, bier en liedjes helpen de emoties in goede banen te leiden. Iedereen was er, bijna iedereen. Mijn zoontje ging alLees meer »

In het reptielenhuis struikelde een jongetje over mijn schoen. Meestal zeg ik dan wel iets dat de spanning wegneemt, een grapje of veen iets luchtigs, maar nu zei ik niks. Dat kwam door de vader van het jongetje. Al toen ik met mijn jongste zoon binnenkwam en dat kereltje van hem naar de schuifdeuren liepLees meer »

We aten bij onze favoriete Chinees op de Zeedijk. Het was al laat, de meeste tafeltjes waren leeg, alleen aan de grote tafel achter in de hoek zat een gezelschap van een man of tien. Toen de wontonsoep kwam zag ik dat een van de vrouwen een bruidsjurk aan had. Ze vierden hun bruiloft bijLees meer »

Na ruim anderhalf jaar werken aan mijn nieuwe roman kwam een fase van wachten en aftasten, van overleg, van allerlei bijzaken die toch heel bepalend zijn: titel, omslagbeeld en flaptekst moesten worden vastgelegd. De flaptekst hadden we al. Samen met de laatste redactie is er een tekst opgesteld die heen en weer ging tussen mijnLees meer »

De slotzin van een van de korte hoofdstukjes van mijn debuut luidt: ‘Hij zette het krukje in een donkere hoek van de schuur waar hij nooit kwam.’ Het is een heel eenvoudig zinnetje. Geen metafoor, geen overdreven krullen, een handeling en een plaats, en alleen de toevoeging: ‘waar hij nooit kwam’. Dat heeft die schuur.Lees meer »

Na het laatste optreden van dit weekend liep ik door Nijmegen, op zoek naar de Hemel. Zo heet een café waar een brouwerij bij is. Een vriend van me was voetballen kijken in Nijmegen, kwam me opzoeken in de boekhandel en we gingen nog wat drinken. Aan de muur hing een krijtbord met daarop deLees meer »

Volgende pagina »
Jan van Mersbergen