Een boek van de stapel, hooguit een uur schrijven, veel koken, de hele familie op bezoek en op maandagmiddag Paasbiertjes drinken met mijn meisje natuurlijk en onze kleine erbij en mijn dochter die het erg saai vond maar toch ook iets vond om zich te vermaken, en als afsluiting een gesprek met mijn oudste zoon over de tijd die hij besteedt aan zijn computerspelletjes en dat gaat er slecht in maar dan zegt hij toch wel netjes en bedeesd welterusten, ook tegen zijn halfbroertje die steeds naar hem lacht. Dat was Pasen. Over dat boek later meer, met mijn eigen roman ga ik vandaag weer verder, de rest koester ik. Geen foto gemaakt, wel beelden opgeslagen. De merel die floot toen ik de vuilniszak naar de container bracht, de kat die de drukke straat overstak, een oorbel die weer opdook, de vrienden aan de biertafel, de familie thuis aan tafel, een paar blikken, een paar woorden.

Jan van Mersbergen