Ik wist niet dat mussen tegen een stenen muur geplakt kunnen zitten. ik dacht: die huppen wat over straat en in tuinen en ze hebben pootjes die om een tak heen kunnen vouwen, maar vanaf mijn werktafel aan de achterkant van het huis zie ik nu steeds mussen tegen de muur bij de hoek van de keuken en aan de overkant van het blok tegen de hoge stenen muur van het schoolgebouw waar in de ochtend de zon op staat. Ook daar plakken ze tegen het metselwerk en de voegen zijn niet diep dus veel grip is er niet. Ik denk dat ze een plek zoeken om een nestje te maken, en als ze nu ook al op ons balkon zoeken dan denk ik ook meteen dat de andere gangbare plekken al bezet zijn en dat het dus goed gaat met de mussenpopulatie.
Ook andere vogels weten het balkon te vinden. Ik geloof dat een duif het eerst was, die durven veel. Een dikke grijze. Hij zat op de balkonreling. Zojuist nog een zwarte merel. Die vogels hebben hun ogen aan de zijkant van hun kop en als ze iets echt goed willen bekijken moeten ze hun kop steeds draaien, alsof ze vanuit beide kanten even een blik willen werpen, op het balkon dus.
Die mussen zitten soms bijna ondersteboven tegen de muur en ook dan draaien ze steeds onderzoekend hun kop, naar links en naar rechts, en dan zien ze dus een balkon ondersteboven maar ze willen het ook goed zien dus ze kijken met beide ogen. Vogels vormen een vreemde wereld. Hun wereld kent een ander onder en boven. Lucht speelt een andere rol. Voor mensen bestaat lucht amper, of alleen onbewust als we adem halen en dan merken we pas dat lucht er is als die er juist niet is. Of natuurlijk als het stormt, maar dat is geen lucht, dat is wind. Dat is iets anders. Wind is wat de takken en de bomen doet bewegen.
Voor een mus is zelfs onder en boven gelijk, horizontaal en verticaal maakt niet uit, in de lucht voelen ze zich vrijer dan op de grond, verplaatsen ze zich sneller. Water, dat is hun vijand. tenminste, ze drinken natuurlijk zo af en toe wel wat, bijvoorbeeld in de bakjes die beneden in de tuin van de buurvrouw staan, maar in het water raken, dat is voor een mus funest, stel ik me zo voor.

Jan van Mersbergen