Op Instagram zag ik een foto van een wielerploeg. Het was feest, kopman Froome had de Ronde van Spanje gewonnen en helper Wout Poels was blij en postte een foto van negen uitgemergelde sporters bij wie de vrolijkheid niet opgewassen was tegen hun magere gelaat.
Ik schrok van die foto. Ik weet al veel langer dat wielrenners die in de bergen een beetje mee willen zo min mogelijk gewicht mee moeten zeulen, maar hier moest dat samengaan met vreugde, en ik zag die vreugde niet meer.
Poels is ongeveer 1 meter 85, internet geeft verschillende lengtes die daar in de buurt schommelen. Soms 1.83, soms 1.86. Hij weegt 65 kilo. Zijn BMI ligt onder de twintig. Heel goed, zegt het Voedingscentrum, maar iedereen begrijpt dat 65 kilo voor een volwassen man van dertig en die lengte veel te weinig is, en de foto laat dat ook zien.
Het punt is: deze sport is zo zwaar en in zichzelf al zo ziek, dat bewijzen de recente dopingverhalen wel, dat er in de kern iets moet gebeuren. Praatjes over schoon wielrennen en uitgekiende voedingspatronen gaan er bij mij niet meer in. Roofbouw is geen sport.
De ploeg van Poels bestaat uit negen magere mannen die veel wattage kunnen trappen, zoals ze dat tegenwoordig noemen. Natuurlijk gaan zij harder dan een concurrent van tachtig kilo en dezelfde lengte, het postuur dat sommige sprinters meetorsen. Dan kun je zeggen: Die bolle moet ook maar op dieet, het kan ook anders.
Er zijn twee mogelijkheden die kunnen helpen:
Wielrennen indelen in klassen, zoals boksen en andere gevechtssporten. Dat hoeven niet per se gewichtsklassen te zijn, eerder een combinatie van lengte en gewicht. Een formule zoals de body mass index. Het nadeel is dat de wedstrijd er wat vreemd en versnipperd van wordt.
Een betere optie is: iedereen even zwaar maken. Zoals bij paardrijden, waar ze met gewichten werken die ervoor zorgen dat ieder paard dezelfde massa op zijn rug heeft. De lengte van een renner wordt gekoppeld aan een streefgewicht. Als je daar onder zit dan krijg je het gewicht aangevuld tot dat streefgewicht. Gewoon een paar gewichten aan die fietsjes hangen.
Dit levert gezondere sporters op, en een betere victoriefoto.

«

Jan van Mersbergen