Een oude vriend ging dit jaar als nieuwe vastelaovesvierder mee.
Hij genoot. Hij vond het moeilijk om op dinsdag terug te gaan. Hij was bij ons alsof hij al jaren bij ons was, dat is hoe vastelaovend verbroederen kan. Hij zei heel vaak dankjewel.
Dan keek hij me aan, zo vol in het feest en vol emotie en helemaal vol leven en dan zei hij: Bedankt dat ik hier bij mocht zijn.
Die dankbaarheid voor het delen en het geven kregen wij allemaal van hem terug deze dagen. Je kunt over vriendschap moeilijk doen, je kunt er essays over schrijven, je kunt er eindeloos over praten. Je kunt ook samen vastelaovend gaan vieren en eigenlijk niet meer zeggen dan dankjewel.

«

Jan van Mersbergen