In 2005 stonden er een ambulance en een wit autootje voor de stoep. Dat was niet goed. Ik ging naar beneden. de deur bij de buren was open. Ik trof mensen van de ziekenwagen en van de politie en daartussen de buurvrouw die zei: Hij heeft het gedaan.
Ze had het over haar man. Hij had zichzelf opgehangen op zolder. Hij had een briefje op de trap gelegd: ga maar niet naar boven.
Hij had er al heel lang geen zin meer in, dat wist zij, dat wist ik.
ik sprak hem af en toe in hun tuin. Dan spraken we over boeken en kunst, hij maakte beeldende kunst. Hij heette Ton. Zij noemde hem Blom.
Hij gaf me een boek over stierenvechten, van Hemingway. Om te lezen. Hij liet me foto’s en schilderijen zien. We dronken bier in de tuin. Bij de tafelpoot een fles jenever in de schaduw. De glaasjes werden heel rap gevuld.
Hij stuurde me een gedicht van Bukowski dat Style heet.

Style is the answer to everything.
Fresh way to approach a dull or dangerous day.
To do a dull thing with style is preferable to doing a dangerous thing without style.
To do a dangerous thing with style, is what I call art.

Ik denk dat je stijl nodig hebt maar dat je vooral dingen moet doen, daarmee ontwikkel je stijl. Beginnen bij stijl vind ik nep.

Bukowski noemt in het gedicht een heleboel mensen met stijl, ook mensen die zelfmoord pleegden. Dat was stijl.
Ik was heel boos toen hij zelfmoord pleegde, hij liet haar achter. Zij begreep het en ze had het aan zien komen en toch was ze nu alleen in dat mooie huis.
Ik denk vaak aan haar.

Jan van Mersbergen