Mijn dochter had voor de eerste keer in ons nieuwe huis een vriendin te logeren. Er was voetbal op tv en ik kijk de laatste jaren veel minder sport, maar een kwartfinale van een wereldkampioenschap wil ik toch echt niet missen, en dat bleek terecht, het was een geweldige wedstrijd. Dus die meisjes installeerden zich op haar kamer met een iPad waarop ze zelf iets konden kijken, iets met The Voice of zo, en ze hadden chips en cola.
Dat laatste was ze die avond zelf gaan halen bij de Jumbo op het plein. Ze had het bonnetje meegenomen, ze kreeg het geld van me terug. Op het bonnetje stond dat ze aan de kassa geholpen was door Norbert. Ik zei dat er veertig kassa’s zijn daar en er zitten allemaal Marokkaanse meisjes en een oudere Nederlandse vrouw en zij gaat precies bij die Norbert in de rij staan. Dat was de kortste rij, zei ze.
Die avond gingen ze naar bed, ze sliepen naast elkaar op twee matrassen en ik hoorde ze praten nog heel laat op de avond en toen ik vroeg of ze wilden gaan slapen en – belangrijker – waar ze het over hadden, zei haar vriendin: Puberdingen.
Daar weet ik alles van, zei ik.
Maar meisjesdingen zijn anders, zeiden ze.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen