Een libelle tegen het raam, een klein bruin vogeltje in de dorre tuin, vechtende eksters, vliegende mieren. Die buitenruimte was de afgelopen weken vooral onze leefruimte, de extra ruimte bij het huis die in eerste instantie niet zo belangrijk leek en waar nog flink wat aan moet gebeuren – zandbak, bezem, gras, snoeien – maar die toch nu al veel heeft opgeleverd.
Een ander huis had een erg klein tuintje. Dat was niet erg, dat was ook een goed huis al moest er veel meer aan verbouwd worden, nieuwe keuken, nieuwe badkamer, indeling op de eerste verdieping en de zolder anders, maar van tuinieren houden wij niet zo direct dus een tuintje om in te zitten was wel oké, en de makelaar zei iets heel slims: Die binnenruimte kun je aanpassen en indelen en schilderen, die buitenruimte wordt niet groter.
Dat klopte. Het huis waar we nu wonen heeft een grote tuin en iedere keer als die kleine de drempel van de achterdeur overstapt en met zijn keukenspulletjes naar buiten gaat en met zand speelt en bijen en mieren aanwijst, blijkt de keuze goed te zijn. Dat snoeien en knippen en opbinden en spitten komt nog wel.

«
»

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen