Ze belde op, net nadat de school uit was. Maar papa, mijn band is lek.
Wel mooi, alsof ik daar iets aan kan doen. Ze klonk een beetje paniekerig. Ik zei: Dan kom je met de tram naar huis.
Maar, maar, maar.
De paniek sloeg nu nog veel meer toe, dus ik zei er meteen achteraan: Je kent dat kruispunt van de Ferdinand Bol en de Ceintuurbaan. Daar pak je de tram.
Oké, zei ze heel voorzichtig.
Laat die fiets maar bij school staan. Heb je geld of een tramkaart?
Volgens mij heb ik mijn tramkaart bij me.
Prima, daar staat nog wel een tientje op of zo. Je moet de 3 hebben of de 12. De 3 richting Zoutkeetsgracht of de 12 richting Sloterdijk.
Wat zeg je allemaal?
Ik herhaalde die nummers en vooral de richting. Ik praatte heel langzaam. Maar loop eerst naar dat kruispunt. Daar zit een boekwinkel op de hoek en je pakt de tram op de halte helemaal schuin tegenover die boekwinkel.
Oké.
Ze zei geen doei of zo, ze hing op.
Even later belde ze terug. Ze zei: Ik ben bij die boekwinkel waar we toen dat cadeautje voor Tiger gekocht hebben.
Dat onthouden meisjes.
Maar waar stopt de tram?
Ik zei dat ze moest oversteken in de richting van de bakker, op de andere hoek, en dan nog een keer oversteken, op de verste halte. Twee keer de trambaan over.
Dat deed ze. Ze bleef aan de lijn. Toen herhaalde ik welke trams ze moest hebben. Ik zei: Er staat een bord, daar staan de lijnen en de richtingen op, en over hoeveel minuten ze komen.
Ik zie de 3.
Komt-ie er al aan?
Nee, die staat op het bord, en de 12 komt ook zo.
Welke richting?
Zouterkleed…
Die is goed. Instappen en bij de Overtoom eruit.
Dat deed ze. Ik volgde thuis de tram op een Zwitserse kaart waar werkelijk alle trams en bussen en treinen en metro’s van de hele wereld op staan, allemaal real time waar ze zijn. En mijn dochter van 11 zat in die ene die nu over het Vondelpark heen reed.
Even later belde ze weer.
Ik ben uitgestapt want ze riepen om: overstappen voor lijn 1, dus ik ben uitgestapt.
Op de Overtoom sta je, of daar vlakbij.
Ik ben bij café Helmers.
Dan moet je terug lopen, naar de hoek, rechtsaf de Overtoom op en aan die kant van de straat de 1 pakken richting Osdorp de Aker.
Ze liep over de stoep, stak over, passeerde de koffietent, keek naar de tramhalte en vond uiteindelijk het bord met de 1 erop, en die kwam er meteen al aan dus ze riep nog wat en hing op.
Een half uur later was ze thuis.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen