Er is iets aan de Sterren NL Top 20 dat ik bewonder en dat me ergens ook jaloers maakt: de levenslust die van de liedjes spat, zeker in de zomer. Van de twintig liedjes zijn er zeker tien lekkere zonnige deuntjes die ik op de fiets nog fluit. Dat heeft serieuze zware gitaarmuziek die je op festivals hoort niet. Prachtige muziek, maar de tonen klonteren als donkere regenwolken samen boven je hoofd.
Natuurlijk is niet alle muziek gemaakt om op de fiets te fluiten, ik zie het toch als een kwaliteit wanneer liedjes een melodietje als basis gebruiken is dat lekker in het gehoor ligt. Een eenvoudig en vrolijk gevoel dat ik met me meeneem, ook op de fiets.
Ale ale ale is zo’n liedje. Van Joey Hartkamp.

‘Geen zin in al dat gezeur,
want met een lach krijgt de dag veel meer kleur.’

De dag kleur met je mee, dat is een helder beeld. In de videoclip kijkt Hartkamp zijn huis rond alsof er nodig opgeruimd moet worden, maar daar heeft hij geen zin in. Wat er precies aan de hand is blijft buiten beeld, wel is duidelijk dat de zanger aan het begin van de dag al zin heeft in een feestje. Hij stuurt er een flink aantal app-berichten uit.
‘Michael ouwe feestbeest! Je bent hier nodig.’
‘He Linda, lekkerding! Wat ben je aan het doen?’
‘Kom effe met die palmbomen van je…’
Vlotte berichten met een vlot bereik, geschreven volgens app-grammatica. De reacties zijn goed. Iedereen zegt toe naar de poolparty van Hartkamp te zullen komen. Dat lees ik af aan het gejuich waarmee de zanger aan de telefoon zit.
Ondertussen bereikt het liedje ook bijna het feest. Het refrein begint in het Engels: ‘Is is gonne be yes? Is it gonne be no? Come join the party, come on and let’s go.’
Ook dat geeft lucht. Een paar zinnetjes Engels ertussendoor. Ik keek laatst Expedition Robinson, met een groep bekende Nederlanders waar ik er maar één van kende, en de voertaal was Engels. ‘We’re gonne kill’em all,’ zei een van de kandidaten toen ze een gat in het zand moesten graven om een koker te vinden.
Hartkamp gaat na de Engelse opening verder met een kreet die Spaans aandoet:

‘Ale ale ale
Wie doet er met me mee?
Je moet het er van nemen
Kom en zeg nu geen nee
Gooi die remmen los
Laat je lekker gaan
Wat ze zeggen
trek je daar maar niets van aan.’

In de clip opent de zanger een koelkast die hij open laat staan. Wat ze ook zeggen, hij trekt zich er niets van aan. Mooie beeldrijm.
En steeds dat deuntje, niks Nederlands aan. Zowel dat Engels als het kreterige Spaans passen er goed bij, en ook het zwembadfeest waarbij alleen de sombere grijze lucht van de draaidag verraadt dat we eigenlijk in Holland zijn. Sterren NL.
Op een of andere manier laten dit soort liedjes zien dat Nederlandse muziek helemaal niet op een eilandje zit. Veel van deze liedjes zijn internationaal georiënteerd. Clips spelen op verre stranden. Het zonnige van Zuid-Europa blinkt in de Nederlandstalige muziek, terwijl Bløf zingt over een treurig strand bij Zoutelande. Prachtig liedje, maar zwaar als de lucht boven zee. Die zonnige toon, dat verlangen naar een zomers klimaat, het weg zwijmelen bij een giraatriedeltje dat doet denken aan vakantie, dat maakt deze muziek.

‘We gaan vanavond eens goed uit de bol
Lang leve de lol.’

«

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen