Het langst bleven we bij de chimpansees. Die hadden zich verstopt. De meeste chimpansees dan. Helemaal bovenin het hok, dat ze tegenwoordig een verblijf noemen, zat een aap in een soort kraaiennest. Hij had niks te doen maar verveelde zich ook niet. Hij zat daar heel rustig een beetje voor zich uit te staren. Later ging hij liggen en zag je alleen soms zijn hand verschijnen die heel traag en sierlijk in de lucht bewoog, alsof hij naar zijn hand keek en die bewegingen bewust maakte, of dat hij schaduwen maakte op het plafond. Je weet niet wat er in zo’n aap allemaal om gaat, ik zag alleen dat deze aap erg op zijn gemak was. Zen, zouden moderne mensen dat noemen. Zo zitten, en zo lang, dat houdt geen mens meer vol. Zo’n staat van leven bereiken is voor veel mensen een doel. Dat is helaas onbereikbaar want mensen hebben ambities, dat is het verschil met de dieren die in het wild veel stress hebben, overlevingsstress, die keihard zijn naar elkaar toe, en die soms in de dierentuin rust weten te vinden. Ik vind dat erg fijn voor die dieren. Geen zorgen om eten of partners, wel soms om anderen en kinderen, maar dat is het minste.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen