Deze week is het bestand waar ik de stukjes voor deze site in schrijf en bewaar gegroeid tot meer dan honderdduizend woorden. Nu schrijf ik ieder jaar voor deze site meer dan honderdduizend woorden, dat is inmiddels niks bijzonders, wel haal ik de laatste tijd tijdens lessen en workshops over schrijven dat getal aan omdat het aangeeft dat je gemakkelijk iedere dag iets kunt schrijven en die ervaring sowieso met je meeneemt, wat je ook schrijft en ondanks dat ik de zondag tegenwoordig oversla. Het voornemen iedere dag een stukje te tikken moet voor een schrijver geen opgave zijn. Een roman is een opgave, daarin moet de psychologie, de sfeer, de beelden en het gevoel kloppen. Een thriller is een iets kleinere opgave, daarin moeten het verhaal en de puzzel kloppen en is het mooi meegenomen als de personages een summier uitgewerkte psychologie meekrijgen, te veel doet af aan de spanning. Artikelen voor de krant zijn opgaves omdat het vaak opdrachten zijn, dus je bent gebonden aan redactie en ook aan wat de krant die lezers voor wil schotelen. Stukjes voor een eigen site bieden vrijheid. Deze vrijheid maken van schrijven tikken. Even vijf of tien minuten op een dag volgens een volkomen wilde associatie een verhaaltje maken, dat is een kleinere bezigheid dan boodschappen doen, koken, de vloer dweilen, en toch biedt het de schrijver na een jaar de ervaring van honderdduizend woorden terwijl ik geen roman geschreven heb die dat aantal haalt.

«

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen