De slotzin van een van de korte hoofdstukjes van mijn debuut luidt: ‘Hij zette het krukje in een donkere hoek van de schuur waar hij nooit kwam.’
Het is een heel eenvoudig zinnetje. Geen metafoor, geen overdreven krullen, een handeling en een plaats, en alleen de toevoeging: ‘waar hij nooit kwam’. Dat heeft die schuur. Het is een grote schuur.
Het krukje hoort bij een piano. De hoofdpersoon zelf kan geen piano spelen, een meisje waar hij vroeger mee op school zat wel. Zij komt de piano ophalen. Het krukje blijft achter.
De jongen is natuurlijk verliefd op het onbereikbare meisje, en wat doe je dan met zo’n krukje? Dat zet is in een donkere hoek van de schuur waar je nooit komt. Afstand nemen, uit het zicht dat ding, maar wel bewaren. Je weet maar nooit.
Mijn vriend Djurre de Haan (Awkward i) verwerkte de zin in een liedje op zijn laatste album Kyd. Het liedje heet The Shotgun Position.

‘Kept her chair in a dark area of the barn.
In storage where it would be.
Hard to retrieve.’

Kleine aanvulling: de stoel is opgeslagen, maar moeilijk terug te vinden.
De stoel blijft verborgen, het zinnetje is van mijn debuut naar een prachtige CD gewandeld.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen