Met zijn teddybeer liep hij de woonwinkel binnen. Hij volgde de route. Alle woonwinkels hebben een route, als je die volgt kom je alles tegen, tot de kleinste kussentjes aan toe en nog veel meer spullen waarvan je nooit had gedacht dat je ze nodig had. Hij bekeek de banken. We zochten een bank. De mevrouw van de winkel was heel handig, ze luisterde even naar wat we wilden en vooral naar hetgeen ik vertelde over mijn rug waardoor ik op de meeste banken een halfuur kan zitten en dan moet ik een stevige rechte keukenstoel bijschuiven. Ze wist meteen welke bank voor ons goed zou zijn. Ik vond het heel knap. Die kleine sprong op de bank, maar niet nadat hij zijn schoenen uitgedaan had. Het beviel hem wel. Het was nog een heel werk de kleur en de pootjes en de stiksels uit te kiezen, en daarna kochten we nog een leesstoel die past bij mijn beroep, en toen kon hij zijn beer weer onder zijn arm pakken en naar buiten lopen. Hij had ook nog een kaasbroodje gehad en wij koffie toen de mevrouw van de winkel de papieren in orde maakte. Hij zwaaide vriendelijk en lette op of de schuifdeur niet dichtging toen hij er tussen stond.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen