Het mooiste moment van de strooptocht door de Kalverstraat was niet het vinden van het juiste jasje, na tientallen winkels, dat moment kwam pas aan het einde van de middag. Dat jasje hing in een rek waar we steeds weer naartoe kropen. Toch nog even aandoen, dat ene jasje. Hoeveel hebben ze er hangen? Welke maten? Ze hadden alleen maar M, en slechts één L. Valt eigenlijk wel mee nu de tweede keer, zo’n M. Bij ieder van ons zat het jasje heel krap bij de schouders. Op de foto van de online verkoop was het jasje bij een model omgehangen als een badjas, zo ruim. We probeerden onze armen omhoog te doen, een voor een. Dat ging wel, maar de stof kraakte. Voor afvallen is nog voldoende tijd, maar dat heeft geen zin bij je schouders. Toch nog een keer proberen. Zit al iets beter. Uiteindelijk kochten we allemaal een jas, en degene van ons die twee meter is kreeg de L. Met de jasjes door de stad, op zoek naar een feestgelegenheid. Die vonden we bij Scheltema, het oude journalistencafé waar op deze dinsdagmiddag alleen maar toeristen soep kwamen eten, en een paar carnavalsklanten tosti’s en bier. Ze hebben geen pin bij dat café, dus liep ik met mijn vastelaovesvriend naar de Albert Heijn net achter de Dam om een paar tientjes te pinnen en op de terugweg kwamen we langs het cafeetje op de hoek, en hij liep daar zo naar binnen. Ik volgde hem. We stonden aan de bar. Mevrouw, heeft u voor ons twee jägertjes. Dat had ze wel, nog erg koud ook. We proostten en dronken de jägertjes en hij zei: Nou hebben wij het in ieder geval gevierd. Kijken of die anderen het door hebben.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen