De trap op lopen en het al warm krijgen. Kuchen en de wasbak op moeten zoeken. In een comfortabele woonkamer steeds kou voelen. Dan ben je ziek. Als er iets is waar ik niet tegen kan: ziek zijn. Dus ik probeer op een dag waarom mijn dochter drie middelbare scholen zou gaan bekijken mezelf toch nog naar de fiets te slepen. Ik doe testjes, naar de schuur de kou in en terug komen en zweten en kuchen, nog even wachten. Misschien na een douche. Misschien na twee paracetamol. Even rustig zitten en tv kijken. Bij de kachel. Meestal kan ik me wel zetten tot wat ik moet doen. Gelukkig is mijn werk een kwestie van zitten en concentreren, dat laatste moeilijker dan het eerste. Die dag kroop voorbij, de avond ging iets beter maar na een onrustige nacht waarin ik werkelijk precies om het uur wakker werd en veel water moest drinken, kon ik de volgende dag opstaan, nam ik wat pillen, trok een schoon shirt aan en ging op pad. Trillerig en slap, maar wel op pad.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen