In de fietsenkelder stond een jongen met een enorme fles wijn. Drie liter. De kurk was er al af. In die tijd had je nog geen cameratoezicht. Wel had je ook toen al weddenschappen. De jongen zou de fles wijn in één keer opdrinken. Iedereen wist ervan. Aan het einde van de middag, in deLees meer »

Er zat een egeltje in de tuin. Hij zocht de uitgang. Hij zat vast in de wirwar aan plantjes tegen de schutting. Hij was op een of andere manier in de tuin gekomen, maar er weer uit was moeilijker. Mijn dochter en jongste zoon stonden toe te kijken. Ze riepen: Een egel, een egel. IkLees meer »

Deze week verschijnt de bundel Man/vader, over mijn leven als man en vader. Onze kleine jongen komt heel vaak terug in die stukjes, je ziet hem groeien. Deze is alweer van drie of vier maanden terug. Hij praat nu in zinnen van een paar woorden. Het begon bij ‘mama’: Het is geen opwekt liedje maarLees meer »

Het langst bleven we bij de chimpansees. Die hadden zich verstopt. De meeste chimpansees dan. Helemaal bovenin het hok, dat ze tegenwoordig een verblijf noemen, zat een aap in een soort kraaiennest. Hij had niks te doen maar verveelde zich ook niet. Hij zat daar heel rustig een beetje voor zich uit te staren. LaterLees meer »

Deze week verschijnt de bundel Man/vader, over mijn leven als man en vader. Daarin een stukje van vorig jaar dat nog heel actueel is en eigenlijk steeds actueler wordt, over mijn dochter: Haren kammen, dat duurt zo lang bij mijn dochter. Ik denk dat ze de tijd vergeet als ze met die borstel voor deLees meer »

Ik deed er een halfuur over, het fietsen naar mijn Schrijfcafé. Daar moest ik wel flink voor doortrappen. Het was de eerste avond. Een heleboel nieuwe mensen, het voorstellen dat tijd kost, een onwennige eerste opdracht, en dan het bespreken waar het eigenlijk om gaat. Er werd erg goed geschreven. Verplicht waren: drie personages waaronderLees meer »

Deze week verschijnt de bundel Man/vader, over mijn leven als man en vader. Soms oude stukjes, soms zijn ze verschenen in de krant, soms heel recent nog. Deze is uit 2012 en lees ik vaak voor, als het publiek gevoelig is voor sentimenten: Ik heb het geluk dat ik nooit moeite hoef te doen omLees meer »

« Vorige paginaVolgende pagina »
Jan van Mersbergen