De eerste zin van de roman waar ik momenteel aan werk luidt: ‘Er staat een Chinees voor de cafetaria.’ Het boek speelt in mijn Brabantse dorpje. In mijn Amsterdamse dorpje, een klein buurtje in Zuid, loopt iedere dag een oude Chinees over straat. Hij loopt met een kruk. Zijn benen bewegen heel wankel. Ik zegLees meer »

Mijn dochter ging als eerste naar binnen, dus zij mocht als eerste in de stoel klimmen. Mijn zoon moest nog zijn tanden poetsen in de wc. Hij kwam rechtstreeks van school en die ochtend had hij gezegd: Ik ga echt niet op school mijn tanden poetsen. Ik gaf hem een tandenborstel en tandpasta mee, enLees meer »

Een van mijn beste zinnen staat in De macht over het stuur: ‘Wie rijdt er nou in een gele auto?’ De zin gaat over de auto van een kermisklant die net het dorp in is komen rijden. Hoofdpersoon Ronnie heeft de auto gezien en zijn zusje zag de auto ook en vooral ook de jongenLees meer »

Ik was weer terug in de turnhal. De hele dag regende het, toen we naar Osdorp moesten fietsen was het droog. Al drie keer was ik natgeregend: op weg naar een lunch, op weg naar school, van school naar huis. Nu was ik nat van het zweet want om een of andere reden fiets ikLees meer »

Naar Sicilië had ik twee boeken meegenomen die daar spelen. Een daarvan was Bloedregen, van Michael Dibdin, een Engelsman. Zijn vaste hoofdpersoon is Aurelio Zen, een Italiaan die in dit boek op Sicilië wordt gestationeerd. Heel mooi beschrijft Dibdin hoe de mafia werkt: het gaat niet om het geweld of de onderdrukking, het gaat omLees meer »

Een mooi neveneffect van het opzetten van een Schrijfcafé is de vraag om redactie van schrijvers die wel aan een tekst willen sleutelen maar geen reeks avonden wil bezoeken, omdat ze eigenlijk al verder zijn dan dat stadium. Ze hebben al een flinke lap proza liggen en vragen: Is dit iets? Hoe kan het beterLees meer »

Omdat ik alles gezien had mocht ik me een paar weken later als getuige melden. Of ik iemand zou willen komen herkennen op het bureau in de Pieter Aertszstraat. Dat wilde ik wel. Dus fietste ik naar het bureau en werd een kamer ingeleid waar achter een donkere glasplaat een Marokkaanse jongen stond, heel iemandLees meer »

« Vorige paginaVolgende pagina »