Het opvallendste aan de toespraak van Thierry Baudet was: cultuur wordt weer ingezet. Over de toespraak en de verkiezingsoverwinning van deze jonge politicus en zijn volgelingen kun je je afschuw en angst uitspreken, het is wel een geluid dat zonder haperen en zonder het opzichtige acteren van andere politici met volle overtuiging gebracht wordt, waardoorLees meer »

Bij de uitgeverij hoorde ik dat de Opzij nog steeds geen boeken recenseert die door mannen geschreven zijn, maar de Opzij literatuurprijs wel opengesteld is voor boeken die door mannen zijn geschreven, al moeten de boeken wel iets betekenen voor vrouwenemancipatie of feminisme. Mooi, zei ik. Mijn verteller mag meedoen. Toch twijfelde ik. De vertellerLees meer »

Ze moest opschieten, een beetje door eten, tanden poetsen nog, en dan naar school. Dus er was weinig tijd om te kletsen, maar we zaten toch even naast elkaar aan tafel – ik met koffie en zij met broodjes. We keken naar de vogeltjes in de tuin en zij vertelde wat voor cijfers ze hadLees meer »

En opeens heeft de druivenplant die achter tegen de schuur en over de pergola groeit weer blaadjes. Van de ene op de andere dag. Dat gaat buiten de stormen en de harde wind om, buiten de warme februarimaand om. Ik vertelde het mijn dochter, die zei: Klimaatverandering. Dat is grappig. De wisseling van seizoenen isLees meer »

Die volgende ochtend begon het vechten weer. Afspraken, instanties, begeleiding, het zoeken naar een manier waarop… het vinden van een eenvoudig… mailen, vragen, smeken. Welke wapens zet ik in? Zakelijk blijven, duidelijk, weer uitleggen. Geduld. Steeds denk ik aan het gezicht van mijn dochter, vlak voor ze ging slapen. In de badkamer. Zitten we hierLees meer »

Het zijn geen vervelende momenten: de gesprekken met mensen die horen dat ik schrijver ben maar mij niet kennen. Meestal wordt dat zeer schuchter en haast verontschuldigend uitgesproken, heel vaak met een vraag: Sorry, maar waar moet ik je dan van kennen? Daaraan liggen twee zaken ten grondslag: ik heb geen bekende schrijvershoofd en dieLees meer »

Mijn dochter mekkerde al twee weken over de kermis die inmiddels opgebouwd is op het pleintje voor de Jumbo. Woensdagmiddag ging ze er naartoe. Ze haalde geld uit de pinautomaat. Ze zat in een draaiapparaat. Mijn jongste zoon was er ook bij, hij zat in de bus van de draaimolen en kwam een paar keerLees meer »

Volgende pagina »
Jan van Mersbergen