Aan de basis van de nieuwe roman van Richard Osinga – Wie de rechtvaardigen zoekt – staat het idee van de rechtvaardigen, zesendertig mensen die door de eeuwen heen op aarde zijn en zonder wie de aarde vergaat. Of zoals Alexander Süβkind het in de dertiende eeuw verwoordde: ‘Die personen, die elkaar niet kennen, houdenLees meer »

Een jager die kucht jaagt zijn prooien weg. Maar soms kun je niks anders dan hoesten, proesten, de rommel eruit. Een visser kan kuchen wat hij wil, met wat lokvoer blijven de vissen komen, in het water, die andere wereld. Een hert in het bos kan springen, grazen, rennen, maar het belangrijkste: zijn oren. VissenLees meer »

‘Ik ben in schok. Niemand had verwacht dat dit op de Nederlandse voetbalvelden zou gebeuren.’ Een profvoetballer (in dit geval Wijnaldum) gaf dit als reactie op racistische uitingen van de tribune afgelopen weekend bij FC Den Bosch waar vanaf de tribune Sinterklaasliedjes gezongen werden als er een donkere speler aan de bal was. Maar verderLees meer »

Deze week begon met een debat in de Tweede Kamer over jeugdzorg. Helaas ben ik van dichtbij bij die sector betrokken. Anderhalf jaar terug was de situatie bij mijn ex, met wie ik twee kinderen heb, dusdanig dat politie en ambulancepersoneel ‘meldingen moesten doen’. Wat er precies gaande was doet er niet toe, hou hetLees meer »

Mijn zoontje wilde zijn skipak niet aan. Het was zonnig maar koud, en een uur op de fiets en aan de Amstel staan om naar de stoomboot te zwaaien kan voor een kleine jongen zoals hij erg koud zijn. Ik vind het spannend, zei hij. Hij had het niet over Sinterklaas maar over zijn skipak.Lees meer »

Daar gaat een boom op een vrachtwagen. Een hele lange boom op een vrachtwagen. Waar gaat die vrachtwagen met die boom naartoe? Op vakantie. En wat gaan ze daar dan doen op vakantie? Zwemmen in het water. Kan een boom wel zwemmen? Ja, met zijn armen zo in het water. Heeft een boom wel armen?Lees meer »

Een passage uit De hoogstapelaar van Wessel te Gussinklo: ‘Een keer was hij te ver gegaan. ‘Ach mens, ga toch naar beneden,’ had hij geroepen, en daarna krachtig: ‘Ga weg, donder op, ik wil nadenken.’ Maar dat was een stap te ver geweest, te onbeschoft, ‘vlerkerig’ had zijn moeder gezegd, ‘deze week geen zakgeld’. DeLees meer »

Volgende pagina »
Jan van Mersbergen