Afgelopen week volgde ik toch weer een beetje het wielrennen, terwijl ik al jaren niet meer naar wedstrijden kijk. Daar zit iets heel eenvoudigs achter: ongeloof. Nu is van een Oostenrijkse wielrenner bekend geworden dat hij bloeddoping gebruikte. Hij deed dat in 2017. Hij deed dat in de Giro d’Italia. Hij reed in de ploegLees meer »

Boeken vormen een persoonlijke lijn die ontstaat door interesse, toevalligheden en logische schakels. Bij een uitgeversfeest kwam ik Jessica Durlacher tegen. We stonden op een strategische plek bij de wc, samen met Pieter Waterdrinker. Iedereen kwam langs, we hoefden daar alleen maar wat te staan kletsen, en ook dat ging vanzelf. Toen ik de volgendeLees meer »

In de badkamer was de afvoer van een wasbak verstopt. Het water liep erg langzaam weg. Het was de rechter wasbak, en laat dat nou precies de wasbak zijn waar iedere ochtend en avond de twee vrouwen in dit huishouden voor staan, met lang haar. Dat spoelt vanzelfsprekend door die afvoer, haartje voor haartje, enLees meer »

Vorige week, bij een borrel, kwam een debutante bij Herman Koch terug op het advies dat hij haar twee jaar geleden gaf. Ze zei: ‘Weet je dat nog?’ ‘Natuurlijk weet ik dat nog,’ zei hij. ‘En?’ Er stonden nog andere mensen bij. Ik had de debutante aan Herman voorgesteld. We hadden het net gehad overLees meer »

Om een stukje te gaan schrijven is uitstel iets waar je weinig aan hebt, al kan het soms schelen even je nagels te knippen, voor het tikken. Het geluid op het toetsenbord verandert. De weerstand van de knopjes verandert. In nagels zit minder gevoel. De uitdrukking ‘een nagel aan de doodskist’, waar komt dat vandaan?Lees meer »

De stofzuiger hield er opeens mee op. Het is een kleine stofzuiger die boven in de berging staat, voor de tienerkamers en de eerste verdieping. Hij deed eerst nog flink zijn best maar opeens deed-ie niks meer. Er was geen kortsluiting want alle andere apparaten deden het en de lampen ook, dus er moest ietsLees meer »

De borrel was op een oude veerboot. Het was heel ver fietsen. De dam waar de veerboot aan lag steekt een eind het IJ in en aan alle kanten lagen bootjes en was er inmiddels veel hoogbouw neergezet zodat je dit gebied totaal niet terug kent. Ooit kwam ik daar wel regelmatig, toen de stadsnomadenLees meer »

Volgende pagina »
Jan van Mersbergen