Augustus, het debuut van Irma Maria Achten, begint overdonderend met een erg slim opgebouwde actiescène waarin David, een jongen van zestien, een charismatische mooie Chileense vrouw ontmoet die veel ouder is dan hij. Nou ja, ontmoeten, het is een ongeluk. David wil een record vestigen hoe lang hij zijn adem in kan houden. Hij zitLees meer »

Voor ik naar de winkel ging wilde ik een rondje fietsen. Ik ging bij Badhoevedorp de brug over en volgde de ringvaart in de richting van Zwanenburg en Halfweg. Het was schitterend weer, het waaide niet hard en de wolken hingen boven de polders zoals op zeventiende-eeuwse schilderijen. Langs de vaart staan kleine huisjes. OveralLees meer »

Die lekke band was moeilijk te repareren. Ik wilde te snel. Ik zette de fiets op z’n kop. Eerst het kinderzitje van het stuur, anders blijft-ie niet staan. Ik haalde de buitenband aan een kant van de velg en vond al snel een gaatje in de binnenband. De lucht werd er vlot door naar buitenLees meer »

Bedenk bij iedere foto: Wie heeft de foto gemaakt? Is de camera of telefoon aan iemand gegeven en is er gevraagd: Vanaf daar, met dit op de achtergrond. Moest de foto een paar keer opnieuw, na een check? Vraag je af hoeveel tijd mensen hebben om foto’s van zich te laten maken, door bekenden ofLees meer »

Juist nu ik vier dagen alleen met mijn kinderen thuis ben geweest en het gezin zo’n beetje draaiende heb gehouden is er sterk het besef dat een evenwichtig gezin, met ieder zo zijn eigen rol en goed op elkaar afgestemd, goud is. Het is niet zo moeilijk tieners uit bed te halen als ze doorLees meer »

Het was een ingewikkeld plan. Mijn dochter had turntraining op een andere locatie. Niet in de buurt. De routeplanner meldde dat het vanaf ons huis een uur fietsen is. En ze weet de weg niet. Ze kan wel vanaf haar school, die ongeveer halverwege ligt door naar die training, dat scheelt veel fietsen. Maar danLees meer »

De rokers op het bankje voor het Anthoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis zijn waaghalzen. Op die plek je longen asfalteren. Dapper. Met die ramen van het gebouw als ogen in je nek. Op weg naar de stad kwam ik veel waaghalzen tegen, ook na dat bankje. De man die iets verderop het rode licht negeerde enLees meer »

« Vorige paginaVolgende pagina »
Jan van Mersbergen