Meestal hebben ze wel mooie boeketten bloemen staan bij de supermarkt, maar deze dag verkochten ze alleen orchideeën en cactussen en dat vond ik niet echt gepast, voor zo ver ik verstand van bloemen heb, en van gelegenheden.
Dus ik zocht de bloemenwinkel op, verderop in het winkelcentrum. Een man was een boeket samen aan het stellen. Hij deed dat heel erg langzaam. Toen ik bij hem in de buurt was zei hij goeiemiddag. Ik herhaalde dat en liep verder naar de bakken waar de boeketten in stonden. Ze waren allemaal vreselijk duur. Ook daar weet ik niet veel van, maar 29 euro voor een paar bloemen in een stukje folie vind ik vrij veel.
Kan ik u ergens mee helpen? vroeg de man.
Hij had een takje bij de bloemen gevoegd die hij in zijn hand had.
Ja, zei ik. Ik zoek een bosje bloemen. Liefst twee dezelfde, anders denkt de een dat ze meer heeft verdiend dan de ander, weet je wel.
Hij wist dat niet. Hij ging naast me staan en samen keken we naar de boeketten.
We zeiden lange tijd niks.
Ik keek naar de kleuren en vooral naar de prijzen. Bijna alle boeketten waren heel erg duur behalve twee bossen bloemen die naast elkaar in een kleiner emmertje stonden.
Doe die maar, zei ik. Die twee.
Ze waren nog ver boven het budget, maar ik wilde toch wel iets kopen nu en niet de halve stad doorfietsen voor een paar bosjes bloemen.
Met plakband plakte hij een paars strikje aan het plastic.
Ik nam de bloemen mee naar de musical. Ze waren voor de juffen, namens de hele klas.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen