Een passage uit De hoogstapelaar van Wessel te Gussinklo: ‘Een keer was hij te ver gegaan. ‘Ach mens, ga toch naar beneden,’ had hij geroepen, en daarna krachtig: ‘Ga weg, donder op, ik wil nadenken.’ Maar dat was een stap te ver geweest, te onbeschoft, ‘vlerkerig’ had zijn moeder gezegd, ‘deze week geen zakgeld’. DeLees meer »

Tijdens het lezen van het debuut van Sacha Bronwasser borrelde bij mij een bijzondere vraag op: hoe kan een roman die werkelijk imponerend is bij mij zo veel weerstand oproepen? Stijl, vertelstem en gegeven zijn allemaal dik in orde, maar Niets is gelogen gaat over een onderwerp dat mij totaal kriegel maakt: kunst. En datLees meer »

Een nijlgans komt aanvliegen als wij op de brug staan. Hij scheert over het water. Hij houdt zijn vleugels stil. Hij vliegt onder de brug door. Mijn zoontje kijkt naar het water aan de andere kant van de brug. Het duurt even en daar is de nijlgans weer. Hij steekt zijn poten uit en landtLees meer »

De eerste voortekenen zijn zichtbaar op Utrecht CS. De geel-rood-witte sjaals. Iedereen die carnaval viert in Den Bosch heeft zo’n sjaal. Ze vallen erg op in Utrecht, zeker op het station, zeker als het een oude troosteloze herfstdag is, zoals deze elfde van de elfde. Wij rijden verder na Den Bosch, maar die eerste gekleurdeLees meer »

Even de deur open en voelen of het regenpak mee moet. Niet naar de buienradar kijken. Naar de lucht moet je kijken. De wind voelen, de richting. Terwijl de sirenes de lucht verstoren en allerlei onheil aankondigen – het valse alarm van Schiphol – besluit ik dat geel-grijze pak maar alvast aan te trekken. DeLees meer »

Ophef over een kinderboek, dat gebeurt eigenlijk alleen als literaire schrijvers iets zeggen over kinderboeken. Peter Buwalda schreef in de Volkskrant dat hij kinderboekenschrijvers, of kinderboekenlezers, dat weet ik niet meer precies, niet vertrouwde. Waarom een kinderboek lezen als er nog heel veel andere dingen te lezen zijn? Vind ik een goeie vraag. Het gingLees meer »

De buurman op de hoek zegt nooit gedag. Hij is de enige in de buurt die niks zegt. Dat is vreemd en blijft vreemd. De buren in het hofje en in de grotere zijstraat groeten wel en het contact is goed, we komen bij aan aantal mensen over de vloer, dat voelt allemaal als rijkdomLees meer »

Volgende pagina »
Jan van Mersbergen