In de ochtend begonnen ze te heien bij de buren, net naast ons blok. Die buren zijn al maanden verhuisd, het huis wordt opgedeeld in een paar wooneenheden. Dat gebeurt tegenwoordig in deze buurt. Makelaars kopen eengezinswoningen op en verbouwen dat tot woningen met daarin een paar appartementen. De avond ervoor was ik bij eenLees meer »

Amerikaanse boeken uit de plattelandsgebieden zijn al jaren mijn favoriete subgenre in de literatuur. De boeken van schrijvers uit deze streken, die verhalen vertellen uit deze streken, zijn zonder uitzondering sober en helder geschreven, goed invoelbaar, poëtisch, vol historisch besef en veel minder pocherig en expliciet dan de boeken uit de steden, van schrijvers uitLees meer »

We begonnen bij Centraal Station. De grachten rond, had mijn vriend Jan verzonnen. Prima. We wandelen allebei en dit keer wandelden we samen. We gingen langs Nemo en van daar naar de Hortus en de Hermitage. Ik had de Schaduwkade nog nooit gezien. Dat is een monument voor de tweehonderd vermoordde bewoners van de NieuweLees meer »

Het was de avond van de barman die me ooit een viltje en een pen over de bar toeschoof over de bar en zei: Jij bent toch schrijver? Ik knikte. Doe maar schrijven dan, zei hij. Nu zei hij niks want het was druk. Het nieuwe meisje dat vorige keer een dienblad bier over eenLees meer »

De hond was over de sloot gesprongen. Hij kwam van een boerderij. Honden van boerderijen liggen aan kettingen, deze was losgebroken. Op het land liepen schapen. Als schapen schrikken zijn ze heel erg sterk. Dan breken ze zo door een afrastering die ze zonder hond prima in de wei weet te houden. Nu kwam deLees meer »

Bij de boekpresentatie van Arnon Grunbergs nieuwste roman Bezette gebieden spraken Iki Freud en René Diekstra met de schrijver over zelfdoding. Geen zelfmoord, zei Diekstra, het is geen moord. Daar was hij erg stellig over. Het woord zelfmoord moest verboden worden. Grunberg zei direct dat zoiets vergaand is. Ik denk dat zo lang je andereLees meer »

Krakend riet, is dat een natuurverschijnsel? Ik wandelde langs de ringvaart, beneden aan een ander kalm klein stukje water, en daar staan bosjes riet op eilandjes, en dat riet kraakte. Niet door de wind, het waaide niet. Het leek alsof het waterpeil gedaald was of dat het koud was opeens. Riet vergaat nooit, groeit hard,Lees meer »

« Vorige paginaVolgende pagina »
Jan van Mersbergen