Vorige week stond er in de Volkskrant een aardig profiel van Kawhi Leonard, de Amerikaanse basketballer van de Toronto Raptors die met zijn team momenteel de finale van de NBA speelt tegen de favoriet Golden State. Ik volg dat basketbal een beetje, eigenlijk alleen de uitslagen, want zo’n hele wedstrijd is te lang en dieLees meer »

De Apollolaan was een zee geworden. Geen rivier, het regenwater had het klinkerwegdek in de complete breedte blank gezet. Een onmogelijk over te steken zee, zo op het oog. En ik fietste over het fietspad daarnaast. De bloesem had de putjes verstopt, niet het herfstblad. Het effect is hetzelfde. Link. Sommige auto’s reden minder hard,Lees meer »

Dit kleine boekje van Beppe Fenoglio, die zich zo langzamerhand ontpopt tot een van mijn favoriete schrijvers, kon ik niet laten liggen toen ik koffie ging drinken bij boekhandel Schimmelpennink. Het heet Dag van vuur. Van Fenoglio had ik al Doem en De laatste dag in de kast staan, twee erg sterke boeken. In deLees meer »

De afgelopen dagen las ik over de verbroken relatie tussen schrijver Arnon Grunberg en Roos. Ik wilde bijna schrijven ‘zijn Roos’ maar dat zou vreemd bezitterig klinken en wellicht te zeer bevestigen wat er al geschreven is. Er is al veel over gezegd, daar zijn social media voor uitgevonden. Harde opmerkingen, liefdevolle steun aan eenLees meer »

Ik haalde twee vuilniszakken wortels en andere plantjes en hei uit de achtertuin, en daarna nog twee vuilniszakken klimop. Dat laatste spul groeit ongelofelijk hard. Alles groeit hard. Laatst was er ophef over het kappen van een paar bomen, ergens in een Haarlems bos waar een hotel-restaurant bij stond. Die horecatent wilde meer parkeerplaatsen, dieLees meer »

Toen ik een teek uit zijn kop wilde halen beet hij me in mijn hand. Ik heb het over het hondje van mijn ex. Hij leeft niet meer. Hij was klein en harig en hij had een onderbeet wat zijn gezichtje kenmerkend maakte, en zijn uitdrukking ergens tussen bijdehand en simpel in. Hij was vooralLees meer »

Het was veertig minuten fietsen, ruim, en ik deed rustig aan want het was warm en ik had geen zin bezweet aan te komen. Wel wilde ik mijn jongste zoon nog even zien als dat kon, hij was bij het kinderdagverblijf. Soms spelen ze buiten rond die tijd. Ik fietste daar langs maar zag hemLees meer »

« Vorige paginaVolgende pagina »
Jan van Mersbergen