Laatst bij de Chinese Surinamer lieten we de tafel vol zetten met allerlei gerechten, en vooral een groentegerecht met grote garnalen vond ik erg lekker. Het was in de eerste plaats loeiheet, daar hou ik van. Zo uit de pan, op de schaal, op mijn bordje. Het was smaakvol. Het zag er gezond uit, al die groentes.
Dat wilde ik zelf wel een keer maken. Chinees namaken.
Dus ik zocht op hoe dat gerecht heet en wat er zo ongeveer in zit. Het was kousenband met spitskool. Alle ander gerechten op de menukaart van de Chinese Surinamer die ik online kon lezen bevatten andere ingrediënten. Ik maakte een boodschappenlijstje.
Chinese groenten, garnalen, oestersaus.
Ik wist het niet zeker, maar volgens mij was oestersaus de smaakmaker. Die garnalen zou ik in de winkel wel vervangen door iets anders. Net wat ik tegenkwam.
Ik ging naar de winkel. Ik kocht de groentes, kool, een courgette en peultjes, ze hadden geen kousenband. Thuis had ik nog een paprika, wortels, look. Komt allemaal in de buurt moet je maar denken. Ik kocht er oestersaus en twijfelde over de Spaanse peper bij. Die peper zat niet in het originele gerecht, maar ik vind pepers lekker. Mijn kinderen echter vinden alles met Spaanse peper te scherp. Ze beginnen al te piepen als ze een klein rood splintertje zien.
De garnalen verving ik door mals varkensvlees.
Tegen etenstijd marineerde ik het vlees, sneed de groentes in grove schuine stukken zodat het er een beetje Chinees uitziet, en daarna bakte ik eerst het vlees, kort en op hoog vuur, schepte het uit de pan en bakte daarna de groentes. Alles snel en heet en kort. Oestersaus erbij…
Het werd al wat, als ik zo in de pan keek, maar voor het laatste stapje moest ik echt even zoeken in de keukenkastjes. Achter de pot bloem vond ik een potje sesamzaad. Als dat niet Chinees oogt weet ik het ook niet meer.
De sesamzaadjes gingen over het eten, de wok ging met de pan rijst op tafel want een schaal leek me overbodig, dan is de vaatwasser zo vol, eetsmakelijk.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen