Die ochtend regende het. Op de buienradar schoven donkerblauwe vlekken over het land, in het midden waren ze rood. Goed voor de plantjes.
In de tuin groeit een druif tegen de schutting aan. Die schutting is totaal overwoekerd met klimop. Dat ziet er mooi uit, want klimop is het hele jaar groen, het is wel erg straf spul. Het groeit hard. Ik blijf knippen aan de buitenkant en de takken worden dikker en dikker, ze drukken ze schutting uit elkaar.
Nu groeit die druif van het midden van de schutting twee kanten op: naar het huis en naar de schuur waar hij de pergola inmiddels helemaal bedekt. Er ligt gaas op de pergola, daar grijpt de druif zich aan vast. Er is een tweede pergola, net iets verder bij de schuur, en daar geleid ik de takken van de druif nu naartoe. Over een paar maanden is die pergola ook helemaal bedekt, hoop ik.
Aan de kant van de schutting groeien dit voorjaar kleine takjes uit de druivenstam. Of ik zag dat eerder niet, of het zat onder de klimop verborgen, of de druif heeft nu ruimte om te groeien omdat ik veel klimop weggeknipt heb – ik weet het niet. In ieder geval maak ik ruimte voor de druif en wil ik de schutting door de druif laten begroeien. Zoals bij café Welling, waar ik vorig jaar op het terras zat en de druif die daar langs de ramen en over het terras groeit zo mooi vond.
Mijn dochter zag me touwtjes spannen voor de druif, dan hebben ze meer houvast in het stuk tussen de schutting en de bovenste balk, die vrij breed is en waar de takjes moeilijk houvast aan hebben. het was erg droog geweest, en de blaadjes van de druif hingen slap. Ik gaf de druif aan de voet water. Ik knipte klimop weg. Ik keek naar de groeiende takjes, maar het schitterende druivenblad dat een mooie vorm heeft en erg groot kan worden.
Mijn dochter vroeg: Heb je een hobby of zo?

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen