Vandaag stond er een wedstrijd tegen een laag geklasseerd team uit Amersfoort op de agenda en ons eerste elftal moest tegen de buren van JOS. Alles afgelast. Dat is logisch, de verdere beslissingen zijn zuur.
Eerst werd al het voetbal tot 18 april afgelast, toen werd er voorspeld dat er in ieder geval tot en met mei niet gespeeld zou worden, nu is het hele seizoen gecanceld. Voor de meeste teams maakt het niks uit. Als je ergens middenin bungelt en je moet nog zeven wedstrijden dan is het bijna een zegen dat je niet meer hoeft te spelen.
Wij staan met twee teams bovenaan, met respectievelijk tien en vijf punten voorsprong op de nummer twee. Er moeten respectievelijk nog negen en zeven wedstrijden gespeeld worden. Iedereen zette zich voor honderd procent in om er twee kampioenschappen uit te slepen. Dan is de beslissing om niet meer te spelen jammer, de beslissing om het hele seizoen te schrappen en geen promotie- of degradatieregeling te maken en volgend jaar alle teams weer in dezelfde klasse te laten spelen erg zuur.
Als je hogerop wilt en kunt, gezien de stand, dan is dit dus een weggegooid seizoen. Een seizoen dat twee jaar duurt. Volgend seizoen weer in deze klasse, met tien tegenstanders die opgerold zullen worden en drie concurrenten waartegen het nog een beetje voetballen is. OSS’20 legde een vergelijkbaar seizoen op de mat, met slechts één nederlaag, maar dan in de derde divisie. Allemaal voor niks.
Als je minder ambitie en kwaliteit hebt is dit seizoen vergelijkbaar met volgend seizoen: deze clubs doen lekker mee in de middenmoot, geen feest, geen degradatie, maar het zal niet gauw nog iets worden dit jaar. Het was al een jaar van niks.
Als je onderaan staat en in een tobberige degradatiestrijd verwikkeld zit dan is deze beslissing een uitkomst. Dan gaat de vlag uit. Je hoeft niks meer te doen en je bent safe. De beslissing dit seizoen te schrappen maakt van ellende een winnaar, zoals bij Achilles’29, na vier seizoenen vrijwel zonder overwinningen. Die clubs hebben geluk, maar zullen nooit zeggen: na dit seizoen is het toch wel duidelijk, wij gaan lekker een klasse lager spelen. Deze clubs gaan volgend jaar weer roemloos ten onder in dezelfde klasse, zeker na dit soort juichberichten.
Op deze manier worden de clubs die iets willen en hard werken om dat te bereiken gestraft en de middelmaat en degradanten worden beloond. Voetbal is juist een spel waarin onderscheid gemaakt kan worden, in wedstrijden en in de rangschikking. Dat onderscheid maar even vergeten is bizar.
Trouwens: in België is de competitie geschrapt, maar daar wordt gewoon de huidige stand genomen als eindstand. Dan zijn al die wedstrijden, al die zaterdagen, niet voor niets geweest, of je nou veel gewonnen of veel verloren hebt.
Ik was benieuwd hoe de KNVB dit besluit zou verkopen.
Ze begrijpen dat het vervelend is, melden ze in de berichten. Ze geven aan dat er veel teams zijn die helemaal niet meer willen spelen, omdat corona binnen hun gelederen slachtoffers heeft gemaakt. Dat is een aannemelijk argument, voetbal is in deze tijd minder belangrijk, maar de kern van voetbal is dat het er altijd is en dat het nu gemist wordt. Dat moet een voetbalbond toch weten.
Als er bij een club iemand overlijdt dan wordt er met rouwbanden gespeeld, zoals dit seizoen in de eerste wedstrijd toen onze voorzitter overleed. Rouwbanden om en spelen, met de voorzitter in gedachten.
Het hele seizoen door wordt er gehamerd op spelen. Geen enkel team krijgt de kans om zich uit de competitie terug te trekken als er bijzondere omstandigheden zijn, als er bijvoorbeeld een paar spelers weg gaan en je kunt geen team meer op de been brengen. Al zijn al die spelers overleden, dan volgen er boetes.
Een ander punt: schorsingen die in dit seizoen nog uitgezeten moeten worden, blijven staan. Als je nu een schorsing hebt van zes wedstrijden, door een of ander incident, dan kun je pas ergens in november weer spelen. Niks nieuw seizoen. Het wordt een seizoen van twee jaar.
De afspraak is: spelen. Nu zijn de omstandigheden wel erg bijzonder, en het raakt ons allemaal, om een veelgehoord zinnetje maar eens te herhalen. Het is alleen voor een club met twee selectieteams die op promotie staan wel erg vervelend want de KNVB garandeert ons niet dat spelers blijven, dat de nieuwe spelers die interesse hadden om in de hogere klasse te gaan spelen daadwerkelijk komen. Dat zijn de gevolgen voor de club. Andere clubs, die wij dit seizoen tot twee keer toe met dikke cijfers van de mat speelden, krijgen de kans zich te versterken. Wat gebeurt daarmee? Is er een verplichting met dezelfde selectie te gaan spelen?
Daarover in de persberichten van de KNVB geen woord.
Het is allemaal te begrijpen. We moeten verder. Het is een bijzaak.
In ieder geval heeft onze trainer al aangegeven te blijven, als trainer van het tweede elftal. Een groots gebaar, waar ik direct nadat het nieuws van het schrappen van de competitie bekend werd al op hoopte. Deze man is eenvoudig in zijn afspraken: hij wil met twee elftallen promoveren, en ook als de bond daar een streep door zet haakt hij niet af. Hij helpt ons met die promotie. De spelers rennen voor hem dubbel zo hard, door zijn vertrouwen en inzet.
Volgend seizoen, als er dan weer gespeeld wordt, gaan we er voor zorgen dat we voor mijn verjaardag in april met twee teams kampioen zijn. Bestel het bier maar alvast.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen