Het was tijd om eens terug te kijken en om vooruit te kijken, naar deze site, bedoel ik. Zo’n vijftien jaar is deze site in de lucht en sinds 2008 schrijf ik hier iedere dag een stukje. De reden: vertellen, oefenen, schrijven en delen met lezers. Ieder jaar schrijf ik ruim 100 duizend woorden, alleen op deze site. Woorden die ik anders nooit geschreven had, en dat is precies de meerwaarde ervan. De oefening. Als ik dan hoor dat lezers iedere ochtend bij een kopje koffie eerst even mijn stukje lezen om daarna de dag te beginnen, dan weet ik dat een aantal lezers hier plezier aan beleeft.

Nu is het verspreiden van informatie, van foto’s en ook van teksten in die vijftien jaar veranderd. Beeld heeft tekst overgenomen – zie Instagram. Verhalen vinden eerder hun weg op facebook dan op een aparte persoonlijke site. Daarnaast is het iedere dag schrijven van een stukje tekst voor zo’n vier- tot vijfhonderd lezers mooi en eervol, het vraagt ook wel wat. Dat is eigenlijk iets waar ik het nooit over heb gehad, want als er iets is wat ik graag doe is het schrijven en als er een schrijver is die zich voor kan nemen iedere dag een stukje te schrijven en dat vervolgens ook te doen, dan ben ik het. Toch: een andere opzet.

Afgelopen maand volg ik het initiatief van Henk van Straten op de voet: Petje af. Om de paar dagen stuurt Henk een stukje, per mail, aan betalende lezers (doen hoor!). Twee euro per maand, voor het simpelste (sympathieke) abonnement. Ik hou erg van dat soort ideeën, van schrijvers die wat vragen voor wat ze bieden. Zo werk ik ook, als het gaat om schrijven, verhalen, redactie, avonden, inzet van mijn netwerk en workshops. Voor deze site ligt dat echter anders. Schrik niet, ik ga hier geen vergoeding vragen voor mijn stukjes, ik ga ook niet stoppen. Ik pas alleen de frequentie aan.

Het idee van schrijven voor abonnees is echter wel een goed idee. Het ding is alleen: iedere drie dagen een stukje, zo’n tien per maand, dat is niet veel. En twee euro is voor een lezer wel veel. Ik heb voor twee euro per maand een opslag bij Google waar wel 100 GB aan materiaal opgeslagen kan worden. Dat is waar voor mijn geld. Nu lees ik Henks stukjes graag, maar ik twijfel nog over een abonnement. Ik heb namelijk geen enkel abonnement, naast die Google-opslag. Geen krant, geen tijdschrift, geen Netflix, geen fanfare, geen fietsersbond, geen sokkenservice. De reden is: ik wil mezelf niet vastleggen als ik de betrokkenheid van de ander niet ken. Die betrokkenheid en insteek verschilt van mijn eigen instelling.

Dat is mijn insteek bij het schrijven op deze site: doen. Andere schrijvers die blogs schrijven op hun eigen site haken op een goed moment af. Walter van den Berg schreef bijzonder goeie stukken, maar steeds minder regelmatig; uiteindelijk misschien één stukje per maand, en soms maanden niks. Elke Geurts had een blog dat heel slim ‘Elke dag’ heette, naar haar voornaam, maar ook daar verscheen dan soms weken niks. Dat is niet erg, dat is zeer goed te begrijpen, want iedereen is druk met andere zaken, die wel betaald zijn, en hun manier van werken is anders, toch wil ik die teleurstelling niet, als abonnee. Iedere dag dat er geen verhaaltje komt voel ik me bedrogen. En ik weet: die frequentie gaat veranderen. Op een gegeven moment komt er eens per week een stukje. Je ziet, mijn vertrouwen in andere schrijvers is omgekeerd evenredig aan mijn eigen schrijven. Dat arbeidsethos is niet iets wat ik van anderen verwacht, het zit me eigenlijk soms wel dwars. De enige schrijver die levert, iedere dag, is Arnon Grunberg. Hij schrijf zo veel en bovendien vrijwel altijd goed, dat het voor een doorsnee lezer niet bij te houden is.

Dus voor deze site een ander idee, aan aantal van jullie zal dat al gemerkt hebben. Met een stukje op de zondag was ik al gestopt. Voortaan verschijnen hier op maandag, woensdag en vrijdag stukjes. Minder vaak, meer ruimte voor ander werk, dat is het plan. Op vrijdag schrijf ik over boeken, dat heb ik aan mijn tijd bij de Revisor overgehouden, waar ook bleek dat niet iedere redacteur iedere vrijdag een stuk over een boek kan schrijven. Ik wil meer langere stukken echte fictie gaan schrijven, daar lijkt me de maandag een mooie dag voor. De woensdag: persoonlijke verhaaltjes. Zie het als steeds een dagje rust, ook voor jezelf als lezer, en in het weekend ook lekker niks.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen