Er stond een auto in ons hofje. Hij was klein en blauw, een koekblik, en stond met zijn neus tegen de schuur aan, dus hij hoorde bij die schuur, bij dat huis, bij de mevrouw die in die hoekwoning woont. De auto stond er sinds de vorige avond.
Nu is het een autovrij hofje, maar soms moet je even met de auto bij de deur komen, of zoals de overburen bij de schuur. Of zoals de andere overburen laatst gedaan hadden: de kar waar de steiger op lag tijdelijk achter het huis parkeren, een schuurtje verderop.
Ik zat er al op te wachten: Handhaving.
Nog voor negen uur in de ochtend kwam de rood-wit gestreepte auto van handhaving ons hofje ingereden. Een blonde vrouw en een klein mannetje met stekeltjes stapten uit. De vrouw nam foto’s van de auto, van het kenteken, van de achterkant, van de voorkant. Het kleine mannetje met stekels stak een papiertje onder een van de ruitenwissers.
Toen vertrokken ze weer.
Bij die aanhanger met de steiger gebeurde dit ook. Binnen een paar uur hadden de overbuurmannen die aan het schilderen waren Handhaving aan de poort naast de schuur staan. Hoe konden die lui van Handhaving weten dat die kar daar stond en dat nu die auto daar stond? Nu is het hofje redelijk breed, maar ook als je erg langzaam door de brede hoofdstraat langs alle hofjes rijdt is het nog vrij lastig alles te zien wat er in die hofjes staat. Ik zie nooit de auto van Handhaving door de buurt rijden, stapvoets, en alles in het oog houden. Als er tot twee keer toe iets in het hofje staat is Handhaving opeens paraat.
Mijn idee: ze krijgen meldingen.
Maar van wie? Aan het hofje staan in feite maar vier huizen. Wij zitten middenin. Zijn het onze directe buren? Kan ik me niet voorstellen. De mensen op de hoek? De man die nooit gedag zegt?
Wie komen er nog meer in het hofje? Een vrouw die haar hondje uitlaat en die net om de hoek woont. Kan ik me ook niet voorstellen. Een man die ook iedere dag wel door het hofje loopt, eveneens met een hond.
Nu ben ik al bezig met een thriller die in een vergelijkbare omgeving speelt. Het basisidee kan ik natuurlijk niet verklappen, maar zoiets als het melden bij handhaving kan zomaar een interessante component worden.
Het mannetje met de stekels en de blonde vrouw heb ik alvast genoteerd.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen