Ik droomde dat ik kaal werd. Dat is geen droom, realiseerde ik me toen ik wakker werd. Het gaat alleen in werkelijkheid wat langzamer. In die droom was ik in een dag echt helemaal kaal. Ik had mijn mutsje op, deed hem af toen ik ergens binnenkwam en zag in een spiegel dat ik compleet kaal was. Dat gaat gebeuren, wat moet ik ermee doen? Gelukkig heb ik me al volledig bij het idee neergelegd. Het enige pluspunt van, mijn haar is dat het heel erg zacht is. Mensen die mijn kaar aanraken reageren verbaasd. Wat zacht. Dat mag ook wel, die paar sprietjes, maar het zijn in ieder geval zachte sprietjes. Geen versleten borstel. Ik heb een tondeuse. Ik kan alles eraf halen en nog verder wegscheren met het oude scheermesje dat ik tot jaren terug gebruikte en nu al heel erg lang werkeloos onder de wastafel in een bakje ligt. Ik kan de kapper vragen er een laatste model in het knippen, maar naar de kapper ga ik al een eeuwigheid niet meer. Ik knip mijn haar zelf. Dat schijnt een van de symptomen van gekte te zijn, hoorde ik ooit van een moeder van de basisschool. Daar heb ik me niks van aangetrokken. Als je voor het knippen van de haartjes op je hoofd iemand nodig hebt, hoe normaal ben je dan? Andere vraag: hoe kaal ben je dan? Nog een paar jaar, schat ik. Niet van boven bekijken. Mijn hoofd verandert niet, tenminste, het wordt alleen wat ouder.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen