De grasmaaier moest van de hoge stoep af die tussen het grasveldje en de straat lag. Veel hoger dan een normale stoep – volgens mij is het de bedoeling dat auto’s niet in de perkjes komen. De grasmaaier had twee wielen van redelijk normaal formaat aan de voorkant en twee kleine wieltjes aan de achterkant. Hij ging eerst met de grote wielen de stoep af, dat ging gemakkelijk. Daarna moesten de kleine achterwielen de hobbel nemen, en dat ging maar net. Ik zag dat de man op de grasmaaier (dat zijn altijd mannen) bang was voor de hoogte. Misschien zou de achterkant blijven hangen op de stoeprand. Het lukte wel, en mijn zoontje wilde nog kijken hoe de grasmaaier een stukje verderop de stoep weer opreed, met eerst de grote wielen. We gingen op een lege parkeerplaats staan, dan had de grasmaaier de ruimte. Hij moest twee keer steken, toen kreeg hij de kleine wieltjes de stoep opgeduwd. De grasmaaier had aandrijving op de achterwielen, en dat was handig. Toen kon hij het gras met de witte en gele bloempjes gaan maaien. Die bloempjes zijn ook handig, dan kun je zien waar je geweest bent.

«

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen