We hadden bijna niks voorbereid, afgelopen weekend. Geen toeristische bezienswaardigheden opgezocht, gekeken wat er in de musea hangt, of de kerstmarkt er al staat, het weer en de logistiek. Alleen wisten we dat er ov-fietsen stonden vlakbij het hotel, dat was erg handig, en ik had na een goeie tip gereserveerd bij een restaurant, en ik had opgezocht wat het beste café van Maastricht was. Vooral dat laatste is wat arbitrair maar pakte geweldig goed uit.
Kijk, in Amsterdam zijn er ook cafés die zich het beste café van de hoofdstad noemen, en er zijn veel lijsten die rangschikking maken. In die lijsten zie ik kroegen staan waar ik liever niet kom, cafés die eerder op een stationsrestauratie lijken dan op een kroeg. Zoals café de Jaren. Grand cafés met een leestafel en mensen achter computers. Op zich niet erg, maar als je in zo’n kroeg iemand aanspreekt voelt het alsof je die ander lastigvalt. Het zijn cafés waar je geen contact met anderen moet maken. Wordt niet op prijs gesteld. Vandaar de ruimte, de hoogte, de tafels ver uit elkaar, de veiligheid van kranten en laptops.
Ik hou van kleine kroegjes waar je zo dicht op elkaar zit aan kleine tafeltjes of aan de bar dat je vanzelf met de halve kroeg contact hebt. Zonder er verder iets voor te hoeven doen. De Aep was zo’n kroeg. Heuvel is dat, de Pels ook, in de Jordaan zitten er heel veel.
Het kroegje in Maastricht heette In de Karkol. Het staat te boek als het beste café van Nederland. Het zit in een klein straatje, je loopt er zo voorbij. Het is heel klein, toch werken er op zo’n zaterdagmiddag vier jonge mannen, in overhemden. Ze zette de drankjes bij je op tafel en gaan af en toe rond met hapjes: een schaal bitterballen, friet of stukjes varkenshaas. Heerlijk.
Wat ook gebeurde, bij toeval toen wij er waren: een bluegrassbandje kwam binnen en speelde onversterkt hun opzwepende vrolijke muziek. Ik zat naast de moeder van twee van de muzikanten. Ze was erg trots.
Direct na het optreden kwamen we in gesprek met de mensen naast ons, een groepje uit Zeeuws Vlaanderen. Waar we over spraken maakt niet uit, alleen dat we vlak bij elkaar zaten en we in gesprek kwamen was de grote waarde van deze kroeg.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen