Om een stukje te gaan schrijven is uitstel iets waar je weinig aan hebt, al kan het soms schelen even je nagels te knippen, voor het tikken.
Het geluid op het toetsenbord verandert. De weerstand van de knopjes verandert. In nagels zit minder gevoel.
De uitdrukking ‘een nagel aan de doodskist’, waar komt dat vandaan? Het gaat over verdriet, ellende, iets wat nog na suddert, een tijdje.
Ik heb de Franse variant van die uitdrukking laatst gehoord: ‘C’est la fin des haricots.’
Of het precies klopt weet ik niet, maar als een uitdrukking goed klinkt en mysterieus blijft is het altijd in orde.
Het einde van de sperziebonen. Prima.
Waarom scheuren de nagels van mijn ringvingers? Altijd dezelfde. Ze scheuren in, ik knip dat bij, er zitten dus altijd rare vormpjes in, en hoekjes.
Ik ben nooit in café de Nagel geweest, en toch heb ik er heel veel over gehoord en voelt het als een gemis. De vaste klanten van destijds – het café bestaat niet meer – zullen misschien het gemis ontkennen. Ze praten er wel veel over.
Een nagel die te kort is geknipt wordt opgeslokt. Dat had mijn dochter laatst. Dat gaat pijn doen, maar duurt nog geen twee dagen.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen