We keken naar Nijntje. Een lief klein konijntje.
Ik zei: Is het wel een konijntje?
Mijn zoontje van net drie zei: Ja hij heeft oren.
Maar hij heeft kleren aan als een mens. Zijn het geen mensen?
Nee, zei mijn zoontje.
Vreemd dan toch, zei ik, dat het hondje geen kleren aan heeft. Het hondje loopt ook gewoon als hondje. Niet rechtop. Het varkentje en de beer en de konijnen hebben mensenkleren aan en lopen rechtop.
Ja, zei mijn zoontje. De bij heeft ook geen kleren aan.
Is dat dan een bij of een mens?
Een bij.
En die anderen?
Het konijn en het varkentje zijn net mensen, zei hij. Het hondje is een hondje.
Allemaal kunnen ze dansen en zingen, maar het hondje kan alleen blaffen.
Ja alleen blaffen.
En het varken?
Dat is een knorretje.
En het hondje heet volgens mij Snuf.
Dat is de hond ja.
En wat gaan ze nou doen?
Dansen en zingen en met hondje spelen.
Alle mensen?
Ja maar niet het hondje Snuffie.
Dat lijkt me een goed idee.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen