Afgelopen week werd een luisterboek met maar liefst 194 Zeer Korte Verhalen (ZKV’s) gepresenteerd bij uitgeverij Rubinstein, in hun mooie pand op Prinseneiland. Ik ging daar naartoe omdat ik een paar verhaaltjes had geleverd, omdat het goed uitkwam met een andere presentatie later die avond, en omdat ik wist dat Dik Broekman het openingswoord zou doen. Dik is degene in uitgeefland die mij ontdekte heeft.
De andere presentatie, ook in een mooi pand, van Pluim, betrof de zoveelste roman van Hanna Bervoets. De redacteur vertelde in haar toespraakje dat Hanna nu tien jaar schrijver is. Dat leek erg kort, want ze heeft al een flinke stapel sterke boeken geschreven. Dat moet bijna ieder jaar een roman zijn, en dat vind ik een knappe productie. Ook voelde het kort omdat ik met uitgeverij Cossee een plan maak voor een volgende roman in 2021, als ik twintig jaar schrijver ben. Ik voelde me erg oud, daar bij Pluim op het binnenplaatsje waar de rokers ingeklemd stonden tussen de gevel en een hoog hek met een hangslot, een kooi met schrijvers.
In 2000 schreef ik mijn debuut, na jaren lezen en proberen zelf iets te schrijven. Maar hoe kreeg ik dat manuscript bij een uitgeverij? Mijn broer kende via via wel iemand die bij de Arbeiderspers werkte en een goede vriend, wiens voornaam ik later leende voor mijn thrillerpseudoniem, kende wel iemand die bij Meulenhoff werkte. Die eerste ingang werd niks, de kennis van mijn broer bij de Arbeiderspers deed de publiciteit en durfde mijn boek niet door te sturen naar een redacteur. Dik Broekman werkte bij Meulenhoff en hij zei na het lezen direct dat dit boek hem wel iets leek voor redacteur Wil Hansen. Wil las het en zei: We gaan het uitgeven.
Hij zei er ook bij dat we een beetje haast moesten maken want later dat jaar vertrok Wil bij Meulenhoff, zo’n beetje gelijk met het verschijnen van mijn debuut, en een maandje later ging ook Tilly Hermans weg. Leegloop. Deze redacteuren richtten respectievelijk uitgeverij Cossee en uitgeverij Augustus op. De verdere stoelendans zal ik u besparen. Pluim is opgericht na het vertrek van redacteur en uitgever Mizzi van der Pluijm bij Atlas Contact. Het is in uitgeefland een komen en gaan, en toch zijn er stabiele factoren en die gaan ook over schrijven en uitgeven, en over tijd.
Op Prinseneiland zag ik mijn ontdekker weer. Hij in een andere rol bij Rubinstein, ik met een rij boeken achter mijn naam. We proostten, en we maakten nieuwe plannen.

«

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen