Opeens zijn de dagen lang. Met een kind in huis dat nog niet naar school gaat is het wachten op de dagen dat hij bij de opvang is, in ons geval was dat twee van de vijf werkdagen. Dat betekende van woensdag tot en met zondag een kind in huis. Dat moet verdeeld, want we moeten ook werken, maar hij heeft op die dagen altijd wel een mama of papa in de buurt.
Nu gaat hij naar school en lijkt hij op maandagochtend afgeleverd te worden om pas vrijdagmiddag weer terug te keren. Dat is een beetje overdreven, maar vorige week donderdag zat ik toch na een uur of twaalf al op de klok te kijken of ik hem kon gaan ophalen, en dat is pas om half drie.
Met schrijven is het zo: vaak ben ik om een uur of elf wel klaar met de grote klussen, dat wil zeggen: het werken aan boeken. Dat kun je toch geen acht uur per dag volhouden. Daarna is het redactiewerk, organiseren, voorbereiden, lezen, mailen, en daar kan ik best een jongen van drie bij hebben. Geen probleem dus, een gezin om je heen.
Nu was hij weg. Als ik dit tik is het 13.39 uur. Bijna twee, en dan is het nog maar een paar liedjes op Spotify voor ik hem op kan gaan halen.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen