Net na Den Bosch is een kaalgevreten stukje grond met gaas erom waar kleine paardjes lopen en midden op dat stukje grond staat een elektriciteitsmast. Hij steekt heel hoog de lucht in en er hangen natuurlijk van die kabels aan: een kant op lopen ze naar beneden, naar een omheind schakelstation en de andere kant op lopen de kabels naar een andere mast en zo in de richting van de rivier. De paardjes staan onder de stroomkabels. Het ziet er zielig uit maar die paardjes zijn daar thuis, denk ik dan.

Bij de overstap in Eindhoven werkte een oude vrouw zich de trein in terwijl de mensen die uit moesten stappen allemaal nog de trein uit moesten. Er stonden heel veel mensen bij de deuren en de meesten waren verbijsterd. Asociaal, hoorde ik achter me. Bij het trapje kon de vrouw niet verder. Ik hoopte dat er iemand naar beneden zou komen met een hele grote tas, zo groot dat die vrouw door de tas terug naar buiten geduwd zou worden. Dat gebeurde niet. Toen iedereen de trein uit was kon de rest ook naar binnen. De vrouw was al boven, ik ging beneden zitten, ik wilde niet bij haar in dezelfde coupé terecht komen, ik zou iets vervelends tegen haar zeggen en daar had ik geen zin in, ik wilde gewoon wat schrijven.

Ik schreef over een oude man. Ik zat naast een Chinese vrouw. Ze sliep. Haar hoofd bungelde heen en weer. Ze had geen kin.

Jan van Mersbergen

2 Responses to “overstappen”

Jan van Mersbergen