Mijn zoontje, die deze maand vijf wordt, was twee keer bij de uitgeverij de afgelopen maand, om boeken op te halen. Die boeken gelooft hij allemaal wel, hij is vooral gefascineerd door de sterren die uitgedeeld worden door recensenten, en tegenwoordig ook door lezers, op allerlei boekensites. Ik heb hem dat verteld: De kranten gevenLees meer »

Een roman die vanaf de eerste bladzijde een duidelijke afbakening in de tijd (één zomer) laat zien, en een sterke vertelstem (een jongen die terugkijkt), dat is Hard land van Benedict Wells (vertaald door Gerda Baardman). Wells schrijft soepele zinnen, zijn verteller spreekt de lezer direct toe, de lezer laat zich gewillig meevoeren, die zomerLees meer »

Ik heb de paardrijcap van mijn dochter verkocht. Hij lag tussen mijn Carnavalsspullen, maar hij is me te klein en mijn dochter wil nooit meer paardrijden. Tijdens de Olympische Spelen was er paardrijden op tv, en ik zei: Dat moet je ook weer gaan doen. Nooit meer, zei ze stellig. En ze vertelde dat zeLees meer »

Wat de Surinaamse tramconducteur zei kon ik niet verstaan, maar toch had ik al vrij snel bewondering voor zijn geduld toen er een man de tram binnenstapte zonder mondkapje, waarop de conducteur vroeg of hij een mondkapje op wilde doen (logisch), waarop de man zei: ‘Ik heb een ontheffing. (Die hij niet liet zien). WaaromLees meer »

In een grote tweedehands winkel – de naam en locatie hou ik angstvallig geheim – staat een bord: 10 boeken voor 10 euro. Dus ik kocht tien boeken, en tussen die schitterende stapel leesvoer, echt goud, zat Petite, de biografie van Maria Grosholtz door Edward Carey (vertaald door Karina van Santen). De naam Gorsholtz zeiLees meer »

Mijn dochter wilde broeken kopen. Ze is veertien, ze regelt dat allemaal zelf, van haar kleedgeld, maar nu kwam ze op een website terecht waar ze een creditcard voor nodig heeft en die heeft ze niet, dus kwam ze mij vragen of ze die broeken met mijn creditcard mocht kopen. Ik vroeg haar wat voorLees meer »

Ik vraag me altijd af waarom er in kranten over boeken wordt geschreven, en niet over bijvoorbeeld houtsnijwerk dat een man in een schuurtje in Drenthe maakt, een aangelegd wandelpad door de natuur, bier brouwen in een schuurtje, een gerepareerde staande klok of een eigengebouwde fiets met vier wielen. Ik weet: dat is hobby. IkLees meer »

« Vorige paginaVolgende pagina »
Jan van Mersbergen