Onder een paraplu op de fiets met mijn dochter naast me die mijn oude regenjas aan heeft, veel te groot, en een blauwe regenbroek, net iets te kort, plassen omzeilen, het zicht goed proberen te houden, ook al is het maar een minuut of vijf fietsen, met koude handen want het is drie graden en de regen deed me mijn handschoenen thuis laten, wie gaat er nou fietsen door de regen met handschoenen aan, zou mijn moeder zeggen, en het eerste verkeerslicht dat we kunnen negeren omdat we rechtsaf het fietspad op gaan en geen enkele auto tegen zullen komen, is meteen een probleem want een andere fietser haast zich naar de stad, en als ik hem voor heb laten gaan draaien we in de richting van het tuincentrum en komt een scooter ons tegemoet, tegen het verkeer in, die ik net zie en ik hou de paraplu iets omhoog zodat hij eronderdoor kan, en als we overgestoken zijn volgt het kalme weggetje langs de flats waar we toch nog even rustig naast elkaar kunnen fietsen, had je nou nog dikke cijfers gehaald?, nou alleen voor tekenen, o dat telt niet mee, en dan zijn we bij de straat die we moeten hebben, gooi ik op de hoek een postpakketje in de bus en fietsen we zelf een stukje tegen het verkeer in of half over de stoep en zetten we de fietsen in het rek en wacht ik tot ze al die regenkleding uit heeft gedaan, en als ik die in mijn tas heb gepropt waar het pakketje eerst in zat, gaan we naar binnen om eventjes te wachten tot de orthodontist klaar is met de vorige klant.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen