Een van de mooiste opmerkingen die je in het verkeer kunt maken: tegen iemand met een gitaarkoffer op zijn rug zeggen: ‘Veel plezier bij pianoles.’
Er fietst altijd wel iemand met een gitaarkoffer op zijn rug door Amsterdam. Desnoods een grote cellokoffer. Wonderlijk, het is alsof iedereen hier de hele dag maar muziek gaat maken. Een contrabas is te groot voor op de fiets. Een mandoline te klein en dus niet zichtbaar genoeg – dat past in een tasje.
Ik heb mijn kinderen die opmerking geleerd. Tegenwoordig hoef ik niets meer te zeggen als we iemand met een gitaarkoffer zien fietsen. Mijn dochter wijst vaak al. Daar is er weer een.
Pianoles, zeg ik dan.
Nu gaat mijn zoon naar een leeftijd dat hij koffers kan herkennen, formaten, vormen. Hij kan zich voorstellen wat er in zo’n koffer zit. Hij weer zo’n beetje wat een gitaar is. Hij moet nog wel weten wat een piano is, en dat die apparaten erg groot en zwaar zijn.
Maar het moment nadert dat ook hij deze opmerking zal horen en dat hij zal glimlachen. Vooral dat laatste.

»

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen