Het opvallendste aan het liedjesevenement van vanavond is – en daar let ik dan weer op – dat de teksten heel vaak gericht zijn aan iemand. Tweede persoon. Ze zijn gericht aan iemand, en niet aan zo maar iemand. Ze zijn gericht aan you.

Het Nederlandse liedje: ‘Loving you is a losing game’.
Noord-Macedonië zingt over trots, in de clip gericht aan de dochter van de zangeres, maar voor de doelgroep herkenbaar: ‘Tell them raise your voice and say it loudly, show them what it means to stand up proudly.’
Zweden opent met ‘Hey, how’ve you been? I wonder, do you ever think of me?’
België: ‘I came to fight, I came to fight over you. No one will cry. No one will cry if it’s true.’
Letland spreekt de liefde aan: ‘Love – where are you? Love – I need you.’
Ierland: ‘I see 22, oh when I think of you.’
Duitsland: ‘I tried to stop your fire.’
Noorwegen: ‘Can’t you stay, stay with me into the night?’
Rusland is wat cryptisch: ‘Break and bleed, but you won’t see.’
Montenegro is een beetje verdrietig achtergelaten: ‘Heartbreak was the only thing you left for me.’
Openingszin van het Finse liedje: ‘There’s something you should know.’
Cyprus duidt een probleem: ‘You got a problem, I’m in your head.’

De directe benadering: de doelgroep toezingen. Dat sluit goed aan bij het gelikte camerawerk en de geregisseerde blikken, precies op de juiste momenten. Jij wordt aangesproken. En jij, dat kan iedereen zijn, want worstelen met persoonlijke trots is de doelgroep niet vreemd. Let daar vanavond op. Speel de you-bingo. Dan zijn de acts, die negen van de tien hemeltergend zijn, nog een beetje door te komen.
Wat daarnaast opvalt: over Europa doorgaans weinig goeds in het nieuws, maar als we ook maar het idee krijgen dat we kunnen winnen dan wordt er plots met de vlag gezwaaid, dan wordt de nationale trots aangesproken. Het lijkt wel voetbal.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen