Het was eigenlijk niet zo erg dat we vast kwamen te zitten op het Tjeukemeer. We hadden voldoende te eten en drinken, het was een kalme zonnige dag zonder wind dus zeilen kon toch niet, en het water was net genoeg opgewarmd om te kunnen zwemmen. Het Tjeukemeer is erg ondiep. Een meter, hooguit, op de plek waar we vast lagen. Er zijn een aantal vaargeulen, maar die hadden we dus uit het oog verloren. Van de boot duiken was niet verstandig. De zon brandde op het bootje. Het was een valkje. We sprongen in het water om wat af te koelen. Konden we meteen kijken hoe diep de boot in de modder vast zat. Toen we allemaal in het water lagen (stonden) kwam de boot niet omhoog maar met wat duw- en trekwerk raakte hij al los. Dat stelde ons gerust. Aan het einde van de middag konden we de boot lostrekken en op de motor naar het dorpje varen waar we met de anderen van het voetbalteam op de zolder van een boerenschuur sliepen. Beneden was een keuken, een eetkamer. Vroeger was dat de stal. De vloer was ongelijk.

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen