Gisteren was de verjaardag van mijn oudste zoon. Hij werd zeventien.
Ik schrijf niet vaak over hem. Hij vindt het vervelend als hij in verhalen voorkomt, bovendien zijn mijn verhalen altijd deels verzonnen en volgens hem klopt er nooit iets van. Hij wil ook geen foto van hem op de sociale media, en dat terwijl hij zelf daar juist heel goed in is, met een Instagram-account met meer volgers dan de minister-president, zo ongeveer.
Vroeger schreef ik heel vaak over hem. Hij is slim en kalm en kan zelf heel goed schrijven. Nu wil hij niet schrijven, totaal niet, maar uiteindelijk komt dat wel en zal hij daar zijn geld mee gaan verdienen, is mijn voorspelling.
Laatst vroeg hij me wel, toen ik zat te werken en hij tegen een uur of twee eens naar beneden kwam om wat yoghurt met muesli te gaan eten, wat ik zo leuk vind aan mijn werk.
Ik zei: Dat ik zelf iets kan maken.
En wat vind je het minst leuk?
Dat wist ik niet. Maar ik zei dan toch: Als mensen er niks aan vinden wat ik maak.
Oké, zei hij.
Dat doet hij dus ook, op Insta. Gisteren was er taart.

»

Jan van Mersbergen

Jan van Mersbergen